پارادایم امام خمینی (ره) در تحقق حقوق سیاسی-اجتماعی زنان
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.
2 دانشیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/matin.2021.112469.1090چکیده
مسئله زنان همواره بحثی فراگیر در تاریخ اندیشهها بوده و در دوران معاصر با رشد بیشتری مواجهه شده است. رویکرد معقول به این عرصه و دفاع منطقی از اندیشههای اسلامی در مورد زنان، مستلزم تعمق در کلام و رویة مراجع تقلید مؤثر، پویا و معاصر است تلاش اسلام برای زدودن غبار جهالت و نجات انسان، بهویژه زن در محیطی که زن را مایه ننگ و شرمساری میدانست انکارناپذیر است، اما عقبماندگی زنان را باید بیش از هر چیز در فرهنگ مردسالارانه حاکم بر جوامع گذشته دانست. جریانهای شبهه ساز در راستای جنگ نرم و ناامید سازی زنان بهعنوان نیمی از جمعیت ایران بر وضعیت زنان متمرکزشدهاند. سؤال این است که آیا آرمانهای جمهوری اسلامی در جهت انحطاط جایگاه اجتماعی و سیاسی زنان حرکت کرده است ؟ در این پژوهش با روش تحلیلی و توصیفی به دنبال بررسی رویکرد عملی امام بهعنوان تئوریسین و مجری جمهوری اسلامی ایران در تحقق حقوق سیاسی و اجتماعی زنان هستیم. زنان ایران در پرتو سیره و سخنان امام بهصورت مثبت نسبت به ابعاد مختلف نظام سیاسی حساسیت نشان دادند و رابطه فعالی با آن برقرار کردند امام ابعادی از مشارکت را بهعنوان تکلیف مطرح و این حقوق را با وظایف شرعی پیوند زدند.