اثر گزینش و خودگرده‌افشانی بر خصوصیات زراعی لاین‌های نتاجی حاصل از توده محلی پیاز بهبهان

نویسندگان
doi
10.22092/spij.2017.111031
چکیده

  به منظور بررسی اتر گزینش و خودگرده‌افشانی بر خصوصیات زراعی لاین‌های نتاجی حاصل از توده محلی پیاز بهبهان آزمایشی به مدت پنج سال (83-1378) در مزارع منطقه بهبهان و ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان انجام شد. در سال اول پانصد سوخ از دو مورفوتیپ غالب (سفید و قرمز) انتخاب و در انبار کنترل نشده نگهداری شدند. در سال دوم یکصد سوخ از هر مورفوتیپ که دارای خاصیت انباری مطلوبی بودند کاشته شدند. در زمان گلدهی خودگرده‌افشانی به‌وسیله ایزوله کردن چترهای هر سوخ درون کیسه پارچه‌ای انجام شد. در سال سوم بذرهای حاصل از اولین خودگرده‌افشانی کاشته شدند. در پایان سال سوم 57 لاین برتر انتخاب شدند. در سال چهارم سوخ‌های 57 لاین انتخابی برای خودگرده‌افشانی دوم کاشته شدند. در سال پنجم بذرهای حاصل از دومین خودگرده‌افشانی کاشته و 28 لاین برتر گزینش شدند. نتایج حاصل نشان داد که در اثرپس روی خویش‌آمیزی سرعت رشد نتاج کاهش یافت، به‌طوری‌که درصد خروج گیاهچه‌ها از خاک، درصد زنده ماندن نشاءها، ارتفاع برگ، قطر و وزن متوسط سوخ در نسل‌های حاصل ازخودگرده‌افشانی اول و دوم به میزان قابل توجهی در مقایسه با توده اولیه کاهش یافت. خودگرده‌افشانی همچنین سبب طولانی شدن دوره رشد و نمو گیاهچه در خزانه شد ولی در اثر گزینش درصد بولتینگ و درصد دو قلویی به مفدار زیادی کاهش یافت و همچنین در نسل منتج از خودگرده‌افشانی دوم ناخالصی رنگ مشاهده نشد.