تأثیر دو نوع برنامة کاهش وزن بر مقادیر پروتئین وابسته به آگوتی(AgRP) پلاسمای کشتی‌گیران نخبه

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.

2 دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 گروه فیزیولوزی ورزشی (ایمنولوژی ورزشی)، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: AgRP یک پپتید اشتهاآور قوی است که از هسته­های کمانی هیپوتالاموس ترشح می­شود و در کنترل وزن نقش مهمی ایفا می­کند. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسة تأثیر دو نوع برنامه: 1. کاهش وزن طبق برنامة دوازده روزة پیشنهاد شده توسط محققان، 2. کاهش وزن سنتی (به همراه سونا) بر مقادیر AgRP پلاسمای کشتی­گیران تمرین کرده بود.  روشبررسی: 30 کشتی­گیر تمرین کرده (سن 33/3 ± 33/24 سال، شاخص تودة بدنی 38/2 ±90/24 کیلوگرم ]وزن بدن بر مجذور قد[ به متر و درصد چربی بدن 01/3 ± 92/12)، به­طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه تجربی یک، برنامة رژیم غذایی دوازده روزه پیشنهادی به همراه سه جلسه تمرین کشتی در هفته و گروه تجربی دو، برنامة رژیم غذایی سنتی و سونا را تجربه کردند و گروه کنترل بدون رژیم غذایی بودند. از آزمودنی­ها در 2 نوبت، قبل و پس از اجرای برنامه، خون­گیری به عمل آمد. درصد چربی بدن آزمودنی­ها به روش سه نقطه­ایی اندازه­گیری شد. یافته­ها: دو گروه تجربی کاهش معنا­دار در وزن خود داشتند (001/0p<)، کاهش معنا­دار درصد چربی بدن، فقط در گروه تجربی یک مشاهده شد (001/0p<)، مقادیر پلاسمایی AgRP در گروه تجربی دو نسبت به گروه کنترل افزایش معنادار داشت (01/0P<). نتیجه­گیری: برنامة کاهش وزن دوازده روزة پیشنهاد شده، بهتر از برنامة کاهش وزن سنتی است. این برنامه علاوه بر اینکه تغییر معنادار در سطوح پلاسمای AgRP آزمودنی­ها به­وجود نیاورد، همچنین باعث کاهش معنادار درصد چربی بدن آنان شد.