مطالعه پایداری عملکرد دانه در ژنوتیپهای نخود (Cicer arietinum L.) در کشت پاییزه در شرایط دیم
نویسندگان
1
2
3
4
5
6
7
doi
10.22092/spij.2017.110956چکیده
شانزده ژنوتیپ نخود به همراه رقم شاهد بیونیج در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار به مدت سه سال زراعی (83-1380 ) در پنج ایستگاه تحقیقات کشاورزی کرمانشاه، لرستان، گچساران، گنبد و ایلام در شرایط دیم مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس مرکب در هر منطقه نشان داد که اثر متقابل رقم × سال معنیدار بود. با توجه شرایط آب و هوایی و نتایج آزمون بارتلت، تجزیه مرکب سه ساله برای سه مکان کرمانشاه، لرستان و ایلام و دو مکان گچساران و گنبد به طور مجزا انجام شد. نتایج تجزیه واریانس مرکب در سه مکان و دو مکان نشان داد که اثر متقابل سال × مکان و ژنوتیپ × سال × مکان در سطح احتمال 01/0 معنی دار بود. ژنوتیپها از نظر عملکرد با هم اختلاف معنیداری داشتند. در کرمانشاه، لرستان و ایلام دو ژنوتیپ S96019 و FLIP 93-93 به ترتیب با 1193 و 1181 کیلوگرم در هکتار بالاترین عملکرد را تولید کردند. ژنوتیپهای FLIP 94-123 و FLIP 93-93 به ترتیب با 2270 و 2258 کیلوگرم در هکتار بالاترین عملکرد را در گنبد و گچساران داشتند. نتایج تجزیه پایداری با روشهای مختلف نشان داد که ژنوتیپهای FLIP 93-93 و FLIP 94-30 در کرمانشاه، لرستان و ایلام و ژنوتیپهای FLIP94-30 و FLIP94-60 در گنبد و گچساران از عملکرد پایدارتری نسبت به سایر ژنوتیپها برخوردار بودند.