پیشبینی آسایش روانشناختی دانشآموزان بر اساس هوش اخلاقی با واسطهگری امید به تحصیل
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 بخش روان شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30487/jcp.2023.304777.1337چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ هوش اخلاقی و آسایش روانشناختی با واسطهگری امید به تحصیل در دانشآموزان انجام شد. روش پژوهش همبستگی و جامعۀ آماری شامل تمامی دانشآموزان متوسطۀ دوم شهر شیراز در سال تحصیلی 13971398 بود. نمونۀ پژوهش 400 دانشآموز (215 دختر 185 پسر) بود که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای تصادفی انتخاب و به پرسشنامۀ هوش اخلاقی، امید به تحصیل و آسایش روانشناختی پاسخ دادند. اطلاعات بهدست آمده در قالب مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که هوش اخلاقی بر آسایش روانشناختی و امید به تحصیل اثر مستقیم و معنیداری داشته است. در این میان اثر مستقیم امید به تحصیل بر آسایش روانشناختی نیز معنیدار بوده است و اثر غیر مستقیم هوش اخلاقی بر آسایش روانشناختی از مسیر امید به تحصیل نیز معنیدار بوده است، که نشاندهندۀ نقش واسطهگری امید به تحصیل در رابطۀ بین هوش اخلاقی و آسایش روانشناختی است. بنابراین، هوش اخلاقی با واسطهگری امید به تحصیل نقش مهمی در آسایش روانشناختی دانشآموزان دارد.
