تأثیر الگوی تدریس تعاملی آموزش الکترونیک بر خودکارآمدی تحصیلی و مهارت اجتماعی دانشآموزان دختر ابتدایی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامهریزی درسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار برنامهریزی درسی، پژوهشکدة تحقیق و توسعۀ علوم انسانی «سمت»، تهران، ایران
doi
10.30487/jcp.2023.319865.1366چکیده
این پژوهش با هدف تعیین تأثیر الگوی تدریس تعاملی آموزش الکترونیک بر خودکارآمدی تحصیلی و مهارت اجتماعی دانشآموزان دختر ابتدایی صورت گرفته است. روش تحقیق نیمهآزمایشی است. در تحقیق حاضر بهعلت گستردگی جامعۀ آماری نمونهگیری به روش تصادفی مرحلهای انجام شد و30 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شده و پرسشنامۀ مهارت اجتماعی و پرسشنامة خودکارآمدی تحصیلی بر روی آنها انجام شده است. سپس بهطور تصادفی ساده این تعداد در دو گروه 15 نفری یکی گروه آزمایش و دیگری گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در یک ماه و طی 4 جلسۀ 45 دقیقهای مفید در کلاس به شیوۀ تدریس تعاملی آموزش الکترونیک آموزش دیدند، درحالی که گروه کنترل در طی این مدت برنامۀ روزانۀ معمول خود را دنبال میکردند و هیچگونه مداخلۀ آموزشی دریافت نکردند. پس از اجرای برنامۀ آموزشی، مجدداً پرسشنامه بر روی هر دو گروه اجرا شد. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس نشان داد که شرکت در کلاسهای مبتنیبر الگوی تدریس تعاملی آموزش الکترونیک بر خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر دورۀ ابتدایی بهطور معناداری مؤثر بوده است. این نتایج نشان میدهد که الگوی تدریس تعاملی آموزش الکترونیک بر مهارت اجتماعی در ابعاد همکاری، ابراز وجود، خویشتنداری و همدلی، تأثیر مثبت و معنادار داشته است.
