توانایی یونجه (Medicago sativa L.) و Glomus mosseaeدر برداشت گیاهی فلزات سنگین از خاک
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران
2 بخش بیولوژی خاک، موسسه تحقیقات خاک و آب تهران
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحدکرج
4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر
5 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
چکیده
جهت تعیین توانایی یونجه (Medicago sativa L.) در برداشت عناصر سنگین از خاک در شرایط تلقیح (I)و بدون تلقیح (IO) با میکوریزا Glomus mosseae در خاک آلوده به فلزات سنگین شامل کبالت (Co) ، کادمیوم (Cd) ، سرب (Pb) و ترکیب دو تایی Pb*Co ،Cd*Co) و (Pb*Cd سه تایی (Co*Cd*Pb) در یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در آزمایش گلدانی انجام شد. شاخص کلونی زایی میکوریزایی ، بیوماس گیاه، غلظت و توزیع فلزات سنگین در ریشه ، ساقه، برگ و اندام هوائی گیاه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد در شرایطی که خاک در معرض آلاینده های سه گانه فلزات سنگین قرارداشت، گیاهان میکوریزایی یونجه دارای برتری نسبت به گیاهان تلقیح نشده در جذب فلزات سنگین بودند. ا ین موضوع نشان می دهد که سویه Glomus mosseae آلودگی شدید خاک را تحمل نموده و توانست انتقال آلاینده ها به اندام هوائی گیاه را افزایش دهد. نتایج پیشنهاد می کند که تلقیح یونجه با Glomus mosseae ممکن است رهیافت مناسبی برای افزایش برداشت گیاهی فلزات سنگین در شرایط آلودگی چند گانه خاک باشد .
