اثربخشی روان پویشی فشرده کوتاهمدت بر سبکهای دفاعی و پردازش هیجانی زنان مبتلابه اضطراب جدایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران (نویسنده مسئول).
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
doi
10.22038/mjms.2024.24845چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی روان پویشی فشرده کوتاهمدت بر سبکهای دفاعی و پردازش هیجانی زنان دچار اضطراب جدایی انجام شد.روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان دچار اضطراب جدایی مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره منطقه 2 شــهر تهران در سال 1402 بود. از بین این افراد تعداد 30 نفر به روش نمونهگیری در دسـترس و با توجه به ملاکهای ورود و خروج انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سبک دفاعی آندرز (DSQ-40)، پرسشنامه اختلال اضطراب جدایی بزرگسالان – مانی کاواسگار و پرسشنامه پردازش هیجانی باکر بود. گروه آزمایشی برنامه روانپویشی فشرده و کوتاه مدت (فردریکسون، 2020؛ عباس، 2015؛ فردریکسون، 2013) را در 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت کرد و گروه کنترل تحت آموزش معمول روزانه قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS-24و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره با رعایت مفروضه های آماری انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد روان پویشی فشرده کوتاهمدت بر مؤلفههای رشد یافته و روان رنجور سبکهای دفاعی و همچنین پردازش هیجانی اثربخش میباشد (05/0p≤). ولی بر مؤلفه رشد نایافته سبکهای دفاعی اثربخش نیست (05/0p≥).نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش میتوان به برخی مؤلفههای سبکهای دفاعی و پردازش هیجانی از طریق روان پویشی فشرده کوتاهمدت کمک کرد.