بررسی میزان تأثیر آموزش بر آگاهی مربیان بهداشت مدارس سطح شهر اهواز در ارتباط ارتودنسی پیش‌گیری در سال تحصیلی 85-1384

نویسندگان

1 دانشکدة دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

2 دانشکدة دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

3 دانشکدة دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: کودکان مدت زمان زیادی را در مدارس در کنار مربیان بهداشت هستند، که نقش مهم و کلیدی در پیشگیری از بیماری­های کودکان بر عهده دارند. از این رو تحقیق حاضر جهت بررسی میزان تأثیر آموزش بر آگاهی مربیان بهداشت مدارس سطح شهر اهواز در ارتباط با ارتودنسی پیش­گیری انجام شد. روش بررسی: با هماهنگی با آموزش و پرورش، مربیان بهداشت مدارس شهر اهواز برای شرکت در کارگاه یک­روزة آموزش بهداشت دهان و دندان و نکات پیش­گیری از ناهنجاری­های دندانی فرا خوانده شدند. در ابتدا هر یک از مربیان (68 نفر) به پرسش­نامه­ای پاسخ دادند (پیش­آزمون). پس از آن از طریق پخش فیلم و سخنرانی آموزش دیدند و یک کپی از فیلم و پمفلت آموزشی در اختیار آنان قرار گرفت. پس از گذشت سه هفته، دوباره پرسش­نامه­های مشابه در اختیار مربیان قرار داده شد تا با توجه به آموزش­هایی که دیده بودند، پاسخ دهند. پرسش­نامه­های پس­آزمون با داده­های به­دست‌آمده از مرحلة پیش­آزمون مقایسه شد. برای بررسی­های آماری از آزمونT ، مربع کای و آزمون­های ناپارامتریک استفاده شد. یافته­ ها: آموزش، باعث افزایش سطح آگاهی مربیان بهداشت شد(001/0P<). از طرفی میزان تحصیلات تأثیری در آگاهی آنان و همین­طور در تأثیر پذیری از آموزش نداشت (05/0P>). سابقة کار نیز در سطح آگاهی و اثرپذیری آنها از آموزش بی­تأثیر بود (05/0P>). نتیجه­ گیری: آموزش مسایل بهداشتی دهان و دندان و نکات پیشگیری به مربیان بهداشت مدارس می­تواند جهت افزایش توجه آنها به بهداشت دهان و دندان و ارتودنسی پیش­گیری در دانش­آموزان مفید باشد.