کشاورزی شهری و پیراشهری رویکردی نوین در عرضة خدمات فرهنگی اکوسیستمی: مطالعهای بر مبنای ادراکات شهروندان مریوان
نویسندگان
1 گروه مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 گروه مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jpusd.2024.478920.1319چکیده
کشاورزی شهری در ایران رویکردی نوظهور است که به توسعه فضاهای سبز، تولیدات غذایی و خدمات تفریحی-رفاهی کمک شایانی میکند. هدف اصلی این پژوهش شناخت متغیرهای خدمات فرهنگی اکوسیستمی تأثیرگذار در کشاورزی شهری با رویکرد مشارکتی (از طریق شناخت ادراکات استفادهکنندگان از کاربرهای کشاورزی شهری) است. پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و شیوة گردآوری دادهها، کمی و با ابزار پرسشنامه محققساخته انجامگرفته است. جامعه آماری شامل شهروندان استفادهکننده از کاربریهای کشاورزی شهری و پیراشهری مریوان بود. حجم نمونه موردنیاز توسط فرمول کوکران 384 نفر برآورد گردید و از روش نمونهگیری در دسترس (توزیع پرسشنامههای آنلاین در شبکههای اجتماعی) دادهها جمعآوری شدند. دادههای حاصله با استفاده از روش معادلات ساختاری توسط نرمافزار Smart-PLS تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که کشاورزی شهری نقش قابلتوجهی در ارائه خدمات فرهنگی اکوسیستم به شهروندان دارد. بهطوریکه مؤلفههایی همچون تفریح و اکوتوریسم (آماره تی 47/6)، تنوع فرهنگی (آماره تی 40/5)، روابط اجتماعی (06/3 آماره تی)، زیباییشناختی (آماره تی 06/3) و جنبههای آموزشی (آماره تی 23/2) از مهمترین مؤلفههای تأثیرگذار و درک شده بر مبنای تجربیات شهروندان مریوان از کشاورزی شهری و پیراشهری بود. همچنین مطلوبیت مدل ساختاری پژوهش ، با ضریب تعیین (R2) 90/0 حاکی از دقت بالای مدل نظری در پیشبینی متغیرها بود. بنابراین کشاورزی شهری بهعنوان یک رویکرد نوین میتواند بهعنوان بستری مناسب جهت عرضة خدمات فرهنگی اکوسیستم در شهر مریوان توسعه یابد. یافتههای مطالعه میتواند راهکاری مناسب برای برنامهریزان شهری در جهت گسترش فضاهای کشاورزی شهری در مناطق مشابه باشد.