اثر پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازئی بر بیان ژن BDNF در استریاتوم مغز موش‌های صحراییِ مدل پارکینسونی القا شده توسط ۶- هیدروکسی دوپامین

نویسندگان

1 استادیار، گروه زیست شناسی دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تهران مرکزی ، تهران.

2 استادیار، گروه زیست شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد، زیست شناسی جانوری گرایش فیزیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران،ایران.

doi
10.22038/mjms.2024.71249.4232
چکیده

زمینه و هدف: در بیماری پارکینسون از بین رفتن نورون‌های دوپامینرژیک در هسته‌های قاعده‌ای باعث تحلیل عصبی می‌شود. با نظر به نقش مثبت فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز BDNF در بیماری‌های تحلیل‌برنده‌ی عصبی و ویژگی‌های محافظتی پروبیوتیک‌ها در مقابل عوامل موثر در بروز این بیماری‌ها، این مطالعه به منظور بررسی تاثیر پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازئی بر بیان ژن BDNF در استریاتوم مغز موش‌هایی که تحت تاثیر ۶- هیدروکسی دوپامین پارکینسونی شده‌اند، صورت گرفت.مواد و روش‌ها: 30 عدد موش صحرایی نر در قالب سه گروه کنترل، پارکینسون و درمان تقسیم شدند. گروه کنترل و درمان به مدت یک ماه محلول سالین و گروه درمان، پروبیوتیک را به صورت گاواژ دریافت کردند. القای پارکینسون به وسیله جراحی استریوتکسی و تزریق 6-هیدروکسی دوپامین به داخل جسم سیاه صورت گرفت. پس از سه هفته تست چرخشی آپومورفین از تمام گروه‌ها انجام پذیرفت. جهت اندازه گیری بیان ژن BDNF در بافت استریاتوم از روش RT-PCR استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که پیش‌درمانی با پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازئی باعث افزایش بیان ژن BDNF در استریاتوم و کاهش چرخش‌های خالص در موش‌های گروه درمان نسبت به گروه پارکینسون می‌شود.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که استفاده از پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازئی با افزایش در میزان BDNF و ایفای نقش محافظتی می‌تواند از تحلیل عصبی جلوگیری کند در کاهش علائم و بهبود بیماری پارکینسون کمک کننده باشد.