بررسی آزمایشگاهی ریزنشت اینلههای ساخته شده از کامپوزیت رزین پس از استفاده از دو روش آمادهسازی سطحی
نویسندگان
1 گروه ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 گروه ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 گروه ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
4 گروه ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: برای افزایش گیر میکرو مکانیکی اینلههای کامپوزیتی، آمادهسازی سطح داخلی آن انجام میگردد. هدف از این مطالعه بررسی مقایسهای میزان ریزنشت اینلههای کامپوزیتی با دو روش آمادهسازی سطحی میباشد. روش بررسی: از 75 دندان پرهمولر سالم انسانی اینلههای کامپوزیتی تهیه شد. پس از تراش حفره، همة نمونهها به صورت کامپوزیت غیرمستقیم ترمیم شدند. پس از برداشت اینلهها، نمونهها بسته به نوع آمادهسازی به 3 گروه n=25)) تقسیم شدند: گروه ماسهسایی با ذرات Al2O350 میکرونی، گروه اچ با اسید هیدروفلوریک5/9 درصد و گروه کنترل. اینلهها توسط سمان رزینی سمان شدند. ترموسایکلینگ نمونههای آماده شده در دمای oC55-5 به تعداد 500 دور انجام شد. نمونههای آماده شده برش داده شدند و زیر استریومیکروسکوپ ارزیابی شدند تا میزان نفوذ رنگ در دیوارهها مشخص شود. دادهها تحت آنالیز آزمونهای آماری کروسکال ویلاس و منویتنی قرار گرفتند. یافته ها: استفاده از ماسهسایی جهت آمادهسازی سطحی موجب کاهش معناداری در میزان ریزنشت نسبت به گروههای دیگر میشود (030/0P=). همچنین مقایسة دو به دوی گروههای مورد مطالعه نشان داد بین دو گروه ماسهسایی و اسید هیدروفلوریک ( 0385/0P=) میزان ریزنشت با ماسهسایی به حد قابل ملاحظهای کمتر بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعة حاضر نشاندهندة این است که ماسهسایی به کمک ذرات Al2O3 موجب بیشترین کاهش در ریزنشت اینلههای کامپوزیتی در مقایسه با اسید هیدروفلوریک میشود.