تجزیه دایآلل به منظور مطالعه هتروزیس و برآورد پارامترهای ژنتیکی برخی صفات مورفولوژیکی در برنج
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.22092/spij.2017.110971چکیده
به منظور بررسی اجزای ژنتیکی، نحوه توارث و همچنین هتروزیس تعدادی از صفات مورفولوژیک، هفت رقم برنج حسنی، دیلمانی، سپیدرود، شاهپسند، صالح، ندا و IRFAON-215 و نتاج حاصل از تلاقی دایآلل کامل آنها در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سالهای 1385 و 1386 در موسسه تحقیقات برنج رشت کاشته شدند. نتایج نشان داد که اثر افزایشی و غیر افزایشی در کنترل ژنتیکی صفات ارتفاع گیاه و طول خروج خوشه از غلاف حایز اهمیت بود، اما سهم اثر افزایشی در کنترل صفات فوق نسبت به جزء غالبیت بیشتر بود. برای شاخص برداشت هم فقط اثر افزایشی معنیدار بود. توارث صفت وزن شلتوک تحت تاثیر اثر افزایشی و اثر باقیمانده اثر غیر افزایشی ژنها بود. مقدار F که بیانگر بیشتر بودن آللهای غالب در والدین است فقط در مورد صفت وزن شلتوک در هر بوته معنیدار بود. میانگین درجه غالبیت نیز نشاندهنده غالبیت ناقص ژنها در کنترل صفات تعداد روز از نشاکاری تا خوشهدهی، ارتفاع گیاه، طول خروج خوشه از غلاف و شاخص برداشت بود و برای بقیه صفات فوق غالبیت را نشان داد. بیشترین میزان هتروزیس در عملکرد دانه مشاهده شد. نتایج حاصل از تجزیه گرافیکی نشان داد که افزایش صفات مساحت برگ پرچم، ارتفاع گیاه، طول خروج خوشه از غلاف و طول خوشه توسط آللهای غالب و اما افزایش شاخص برداشت توسط آللهای مغلوب کنترل میشود. بالا بودن سهم اثر افزایشی برای وزن شلتوک نشاندهنده امکان گزینش برای بهبود صفت مذکور در ارقام مورد مطالعه است.