بررسی میزان آگاهی بیماران، کارورزان و دستیاران در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز از برخی مفاد منشور حقوق بیماران

نویسندگان

1 مربی مامایی.گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، ایران.

2 دانشجوی پزشکی.دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

3 استادیار گروه پزشکی قانونی. دانشکدة پزشکی،گروه پزشکی قانونی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: اجرای مفاد منشور حقوق و جلب رضایت بیمار یکی از اصول اخلاق پزشکی است. بیمارستان، جزء لاینفک تشکیلات پزشکی- اجتماعی برای تأمین سلامت کامل آحاد مردم است. همچنین بیمارستان­های آموزشی، مرکزی برای آموزش و تجربة دانشجویان است. رعایت موازین اخلاق پزشکی و منشور حقوق بیماران جهت تأمین کیفیت خدمات و مراقبت بهداشتی-درمانی اجتناب­ناپذیر است. پی­گیری غیرمستمر مراجع نظارتی در ارزشیابی­های سالیانة ارائه­کنندگان خدمات بهداشتی، ضرورت انجام این مطالعه بود. روش بررسی: این مطالعة توصیفی-مقطعی با هدف بررسی آگاهی بیماران، کارورزان و دستیاران پزشکی بیمارستان­های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی­شاپور اهواز از مفاد منشور حقوق بیماران طی تابستان و پاییز 1389 انجام شد. ابزار گردآوری داده­ها پرسش­نامه­ای منطبق بر مبنای بندهای منشور حقوق بیماران بود، نمونه­گیری به صورت تصادفی و حجم نمونه بر اساس حداکثر میزان برآورد حجم نمونه 433 نفر شد. یافته­ها: از کل 433 نفر مورد مطالعه (261 نفر بیمار، 103 دستیار و 69 کارورز)، 181 نفر(8/48درصد) مرد بودند. به­طور میانگین 5/25 درصد از بیماران و 45/14درصد از پزشکان هیچ­گونه اطلاعی از بندهای منشور حقوق بیماران نداشتند و در مقابل به­طور میانگین 8/29درصد از بیماران و 7/61درصد از پزشکان به­طور کامل آگاه بودند. نتیجه­گیری: با در نظر داشتن این موضوع که دانشگاه علوم پزشکی جندی­شاپور اهواز یکی از دانشگاه­های نوع یک می­باشد و شهر اهواز نیز کلان شهری رو به پیشرفت است، نتایج حاصله می­­تواند نشان­دهندة کمرنگ بودن اطلاع­رسانی یا دلایل متفاوت باشد که قابل پیشنهاد برای تحقیقات دیگری است.