فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رضایت زناشویی در زندگی می‌تواند با رضایت کلی از زندگی رابطه داشته باشد و بررسی عوامل تاثیرگذار بر آن از اهمیت بسزایی برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی رضایت زناشویی براساس خودشفقتی، دگرشفقتی و هوش هیجانی بود. طرح پژوهش توصیفی- همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه‌ی زنان متأهل شهر اهواز در سال 1397 بودند که حداقل مدت یک سال از ازدواج آنها می‌گذشت. نمونه پژوهش شامل 300 زن متأهل بود که براساس جدول مورگان به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از فرم کوتاه پرسشنامه خودشفقتی نف (2011)، پرسشنامه شفقت پومیر (2011)، پرسشنامه هوش هیحانی شات (1998) و پرسشنامه ارزیابی رابطه (1998) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح آمار توصیفی (شامل فراوانی، درصد فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد، کمترین و بیشترین نمرات) و آمار استنباطی (شامل ضریب همبستگی ساده پیرسون و رگرسیون چندگانه) انجام شد. نتایج نشان داد که بین خودشفقتی، دگرشفقتی و هوش هیجانی با رضایت زناشویی در زنان متأهل رابطه معنادار وجود دارد (001/0p=). براساس نتایج تحلیل رگرسیون به شیوه ورود همزمان در نمونه مورد پژوهش، مجموع متغیرهای خودشفقتی، دگرشفقتی و هوش هیجانی 10 درصد رضایت زناشویی را تبیین نمودند. نتایج تحلیل رگرسیون به شیوه گام به گام نیز نشان داد که به ترتیب متغیرهای هوش هیجانی (272/0=) و خودشفقتی (207/0=) پیش‌بینی‌کننده رضایت زناشویی هستند. بنابراین عواملی همچون هوش هیجانی و شفقت‌مندی نسبت به خود و دیگران بر رضایت زناشویی تأثیرگذار است. پیشنهاد می‌شود درمانگران و مشاوران حوزه خانواده در ارائه راهکارهای ارتقادهنده رضایت زناشویی به این عوامل توجه بیشتری مبذول نمایند.