الگوی نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 استاد مدیریت ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22089/smrj.2020.8512.2907
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی الگوی نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران انجام شده است. پژوهش حاضر در چارچوب رویکرد کیفی انجام شد و داده‌‌‌‌ها از طریق مصاحبه‌‌‌‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌‌‌‌آوری شدند. جامعۀ آماری پژوهش، افراد متخصص و خبره در زمینۀ دیپلماسی عمومی و ورزش شامل اساتید مدیریت ورزشی (هشت نفر)، اساتید روابط بین‌‌‌‌الملل و علوم سیاسی (سه نفر)، مقامات عالی ورزش کشور (سه نفر) و ورزشکاران نخبه (سه نفر) بودند. روش انتخاب نمونه به شیوۀ هدفمند بود. روش جمع‌آوری داده‌‌‌‌ها به‌صورت مطالعۀ پژوهش‌‌‌‌های پیشین و مصاحبۀ عمیق و باز بود. برای سنجش اعتبار، انتقال و تأییدپذیری، یافته‌های پژوهش به مشارکت‌‌‌‌کنندگان ارائه شد. آن‌‌‌‌ها متن نظریه را مطالعه کردند و نظرهای آن‌‌‌‌ها اعمال شد. روش استفاده‌شده برای قابلیت اعتماد، روش توافق درون‌‌‌‌‌موضوعی بود. میانگین میزان توافق درون‌موضوعی برابر با 73/0 گزارش شد. براساس یافته‌های حاصل از مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته، مهم‌‌‌‌ترین عوامل علّی مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل قدرت نرم، اطلاعات و ارتباطات، درک و بصیرت هستند. عوامل زمینه‌‌‌‌ای شامل بازیگردانی و یادگیری و عوامل مداخله‌‌‌‌گر مؤثر عوامل محیطی هستند. همچنین راهبردهای مؤثر بر نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران عبارت‌اند از: توانمندسازی، شبکه‌‌‌‌های ارتباطی و پیشران‌‌‌‌های عمومی. همچنین پیامدهای نقش ورزش در تبیین دیپلماسی عمومی ایران شامل کارکرد اقتصادی، کارکرد فرهنگی، کارکرد سیاسی و توسعۀ اجتماعی هستند.