پیشبینی نگرش به پیمانشکنی زناشویی برمبنای روابط بینشخصی و خودتنظیمی عاطفی با نقش میانجی عزت نفس در زوجین ایرانی
نویسندگان
1 (دانشجوی دکتری رشته مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران)
2 (مدرس دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران)
3 کارشناسی ارشد دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی، علوم تحقیقات، تهران، ایران
4 استادیار
doi
10.30487/jcp.2021.291584.1281چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ پیمانشکنی زناشویی برمبنای روابط بین شخصی و خودتنظیمی عاطفی با نقش میانجی عزت نفس انجام گرفت. روش پژوهش، همبستگی و روش جمعآوری دادهها، پیمایشی بود. تمام دانشجویان متأهل شهر تهران در سال 1398، جامعۀ آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. نمونه شامل 391 دانشجوی متأهل بود که بهصورت پیمایش اینترنتی و دردسترس انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامههای نگرش نسبتبه پیمانشکنی زناشویی، پرسشنامۀ سبکهای عاطفی، عزتنفس و روابط بینشخصی جمعآوری شد. دادهها با استفاده از تحلیل رگرسیون چندمتغییره در نرم افزار اس.پی.اس.اس. تحلیل شدند. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان دادکه فقط بین سبک عاطفی تحمل با نگرش به خیانت رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین تمایل به روابط بینشخصی با عزتنفس رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد، ولی عزتنفس در ارتباط بین تمایل به روابط بینشخصی سبکهای عاطفی با نگرش به خیانت نقش میانجی ندارد. در نتیجه، روانشناسان میتوانند با آموزش مدیریت روابط بین شخصی و خودتنظیمی عاطفی از بروز پیمانشکنی پیشگیری کنند.