سنجش پایداری سکونتگاه های روستایی پیرامون شهر ارومیه
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران
2 دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران
doi
10.22034/jpusd.2024.440550.1301چکیده
این پژوهش بهمنظور سنجش پایداری سکونتگاههای روستایی پیرامون شهر ارومیه انجامشده است. نوع پژوهش کاربردی و روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است. روش گردآوری اطلاعات، اسنادی، کتابخانهای و میدانی از بین 9 روستای دهستان نازلوی چای جنوبی بوده است. از بین کل جامعه آماری 738 خانوار، تعداد 170 خانوار با روش تخصیص متناسب بهعنوان نمونه انتخاب گردید. جهت تجزیهوتحلیل اطلاعات از آمار توصیفی(فراوانی، میانه، پراکندگی، و..) و جهت مقایسه میانگینها و تبیین معنیدار بودن تفاوتهای موجود بین طبقات یا گروهها از آزمونهای تی تک نمونهای ، فیشر و برای تبیین همبستگی و تأثیرگذاری از آزمون آماری پیرسون استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر تفاوت میزان پایداری در ابعاد مختلف زیستمحیطی، اجتماعی-فرهنگی،اقتصادی و کالبدی است. در سطح روستاها موردمطالعه، مؤلفه اجتماعی با رتبه میانگین (45/3) بیشترین نقش را در پایداری روستایی داشته است. بعدازآن به ترتیب مؤلفههای کالبدی- فضایی با رتبه میانگین (74/2) زیستمحیطی با رتبه میانگین (16/2) و مؤلفه اقتصادی با رتبه میانگین (65/1) در ردههای بعدی قرار دارند. همچنین بهغیراز روستای چیچکلوی حاجآقا که میزان پایداری آن در حد متوسط(09/3) بوده، میزان پایداری دیگر روستاها پایینتر از حد متوسط میباشد. حال با توجه به وضعیت پایداری در ابعاد مختلف و در بین سطوح مختلف فضاهای روستایی، تقویت شاخصها بهویژه در شاخصهایی که پایداری پایینتر از حد متوسط میباشد، ضروری است.