رابطه سرگشتگی ذهنی و نارسایی شناختی در میانسالی: نقش واسطه ای فراشناخت
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.30487/jcp.2021.270319.1235چکیده
باتوجه به اینکه جمعیت کشور رو به پیری میرود، بررسی کارکردهای شناختی مرتبط با افزایش سن قابل توجه است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای فراشناخت در رابطۀ سرگشتگی ذهنی و نارسایی شناختی انجام شد. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعۀ آماری، تمام میانسالان شهر شیراز در سال 1399 بود. نمونۀ پژوهش 228 میانسال بودند که با استفاده از پرسشنامۀ سرگشتگی ذهنی، مقیاس فراشناخت و پرسشنامۀ نارسایی شناختی بهصورت اینترنتی و از طریق شبکههای مجازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد سرگشتگی ذهنی با فراشناخت و نارسایی شناختی رابطۀ مثبت معناداری دارد. بین فراشناخت و نارسایی شناختی نیز رابطۀ مثبت معناداری مشاهده شد. همچنین نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن بود که فراشناخت در رابطۀ سرگشتگی ذهنی با نارسایی شناختی نقش واسطهای دارد. بنابراین، باتوجه به نتایج پژوهش حاضر با فراهم کردن مداخلات درمانی مبتنیبر کاهش سرگشتگی ذهنی و باورهای فراشناختی منفی میتوان میزان نارسایی شناختی میانسالان را کاهش داد و بدین طریق در جهت پیشگیری یا کنترل زوال شناختی در دوران میانسالی و سالمندی اقدام کرد.