رابطه سرگشتگی ذهنی و نارسایی شناختی در میانسالی: نقش واسطه ای فراشناخت

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.

3 گروه روانشناسی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.30487/jcp.2021.270319.1235
چکیده

باتوجه به اینکه جمعیت کشور رو به پیری می­رود، بررسی کارکردهای شناختی مرتبط با افزایش سن قابل توجه است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه­ای فراشناخت در رابطۀ سرگشتگی ذهنی و نارسایی شناختی انجام شد. طرح پژوهش توصیفی از نوع هم‌بستگی و جامعۀ آماری، تمام میان‌سالان شهر شیراز در سال 1399 بود. نمونۀ پژوهش 228 میان‌سال بودند که با استفاده­ از پرسش‌نامۀ سرگشتگی ذهنی، مقیاس فراشناخت و پرسش‌نامۀ نارسایی شناختی به‌صورت اینترنتی و از طریق شبکه­های مجازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل داده­ها نشان داد سرگشتگی ذهنی با فراشناخت و نارسایی شناختی رابطۀ مثبت معناداری دارد. بین فراشناخت و نارسایی شناختی نیز رابطۀ مثبت معناداری مشاهده شد. همچنین نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن بود که فراشناخت در رابطۀ سرگشتگی ذهنی با نارسایی شناختی نقش واسطه­ای دارد. بنابراین، باتوجه به نتایج پژوهش حاضر با فراهم کردن مداخلات درمانی مبتنی‌بر کاهش سرگشتگی ذهنی و باورهای فراشناختی منفی می­توان میزان نارسایی شناختی میان‌سالان را کاهش داد و بدین طریق در جهت پیشگیری یا کنترل زوال شناختی در دوران میان‌سالی و سالمندی اقدام کرد.