تحلیل رضایتمندی گردشگران از اقامتگاه‌های بوم‌گردی در فضاهای پیراشهری (مطالعه موردی: شهرستان ورامین)

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jpusd.2024.440473.1300
چکیده

با رونق یافتن اشکال جایگزین گردشگری انبوه نظیر گردشگری مسئولانه و اکوتوریسم طی چند دهه اخیر، توجه به اقامتگاه‌های بوم­گردی جهت پاسخگویی به اسکان گردشگران و ارضای گرایش‌های نو در گردشگری، افزایش چشمگیری یافته است. اقامتگاه‌های بومگردی باهدف سازگاری و ترویج حفاظت محیط طبیعی پیرامون و همچنین رونق اقتصادی جوامع محلی توسعه‌یافته‌اند. پژوهش حاضر به تحلیل نگرش گردشگران نسبت به اسکان در اقامتگاه‌های بومگردی در فضاهای پیراشهری شهرستان ورامین می‌پردازد. روش پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر پیمایش می‌باشد. جامعه آماری شامل 160 نفر از گردشگرانی است که در بهار سال 1402 در این اقامتگاه‌ها حضورداشته‌اند. ابزار گردآوری داده‌‏ها، پرسش‏‌نامه بوده و به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از  نرم‌‏افزار SPSS ‏ استفاده‌شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که نگرش گردشگران نسبت به مؤلفه‌های کیفیت کالبدی و فیزیکی، موقعیت مکانی و دسترسی اقامتگاه‌ها و همچنین مؤلفه تجربه و آموزش در اقامتگاه­ها، مثبت و با سطح معناداری بالا می­باشد. اما نتایج پژوهش در خصوص مؤلفه کیفیت خدمات مثبت ارزیابی نشده است و میانگین به‌دست‌آمده به میزان (45/2) از کل پاسخ‌ها، مقدار کمتری را نشان می­دهد.