نقش واسطه ای سلامت معنوی و استحکام من در رابطه بین کمال‌گرایی معنوی/مذهبی و سلامت روانی

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن

3 دانشگاه تهران

doi
10.30487/jcp.2021.301805.1307
چکیده

هدف اول پژوهش حاضر بررسی رابطۀ کمال‌گرایی معنوی/ مذهبی با شاخص­های سلامت روانی شامل آسایش روان‌شناختی و درماندگی روان‌شناختی بود. در پاسخ به این سؤال که چه متغیرهایی ممکن است در رابطۀ بین کمال­گرایی معنوی/ مذهبی و سلامت روانی نقش واسطه‌ای داشته باشند، هدف دوم پژوهش تعیین شد: بررسی نقش واسطه‌ای سلامت معنوی و استحکام من در رابطۀ بین کمال­گرایی معنوی/ مذهبی و سلامت روانی. 264 داوطلب (122 پسر، 142 دختر) از دانشجویان دانشگاه­های شهر تهران در این پژوهش شرکت کردند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد مقیاس کمال­گرایی معنوی/ مذهبی، مقیاس آسایش معنوی، مقیاس استحکام من و مقیاس سلامت روانی را تکمیل کنند. نتایج پژوهش نشان دادکه کمال­گرایی معنوی/ مذهبی با آسایش روان‌شناختی، آسایش معنوی، آسایش وجودی و استحکام من رابطۀ مثبت معنادار و با درماندگی روان‌شناختی رابطۀ منفی معنادار داشت. بین شاخص‌های سلامت معنوی و استحکام من با آسایش روان‌شناختی و درماندگی روان‌شناختی به ترتیب رابطۀ مثبت و منفی معنادار وجود داشت. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که آسایش مذهبی، آسایش وجودی و استحکام من در رابطۀ بین کمال‌گرایی معنوی/ مذهبی و شاخص­های سلامت روانی نقش واسطه‌ای دارند. براساس یافته‌های پژوهش، می‌توان کمال­گرایی معنوی/ مذهبی را یکی از تعیین‌کننده‌های سلامت‌‌ روانی دانست. رابطۀ مثبت بین کمال­گرایی معنوی/ مذهبی با شاخص­های سلامت معنوی و استحکام من، این نقش تعیین‌کننده را بیشتر تقویت می­کند. یافته­های پژوهش با تأیید روابط بین کمال­گرایی معنوی/ مذهبی با شاخص­های سلامت روانی، سلامت معنوی و استحکام من؛ وجود بعد جدیدی از کمال‌گرایی، یعنی کمال­گرایی معنوی/ مذهبی، را متمایز از ابعاد کمال­گرایی نامعنوی/ نامذهبی تأیید می‌کنند.