بررسی آلودگیهای انگلی سبزیجات خوراکی در مزارع سبزیکاری شهرستان رامهرمز
نویسندگان
1 استادیار گروه قارچ شناسی و انگل شناسی. گروه قارچ شناسی و انگل شناسی دانشکدة پزشکی، مرکز بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، ایران.
2 دانشجوی کارشناسیارشد انگل شناسی. گروه قارچ شناسی و انگلشناسی دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: گروه نسبتاً وسیعی از آلودگیهای انگلی رودهای، از طریق آب و خاک و مواد غذایی نظیر سبزیجات به انسان منتقل میشوند. خوردن سبزیجات خوراکی خام به همراه غذا که در اغلب جوامع ایرانی از عادات رایج تغذیهای میباشد، ضمن ﺗﺄمین درصد قابل توجهی از ویتامینها و مواد ضروری برای بدن همواره احتمال خطر آلوده نمودن افراد به انواع آلودگیهای انگلی را در صورت عدم کفایت در ضدعفونی کردن، بهدنبال دارد. هدف این مطالعه پیبردن به وضعیت و نوع آلودگی سبزیجات در مزارع سبزیکاری شهرستان رامهرمز میباشد. روش بررسی: در این مطالعة توصیفی- مقطعی، 20 مزرعه از مزارع کشت سبزی در 5 نقطة شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز شهرستان رامهرمز، انتخاب شد. نمونهها با استفاده از سانتریفیوژ با روش تغلیظی- رسوبی همراه با شویندة آنیونی، آزمایش شدند. تعداد کل نمونهها 140 مورد میباشد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که 49درصد از نمونه سبزیجات به انواع انگلهای بیماریزا و غیربیماریزا، آلوده هستند. بیشترین میزان آلودگی مربوط به لارو نماتودها (44 درصد) و کمترین میزان آلودگی مربوط به همینولپیس نانا (8/1 درصد) و تریکواسترونژیلوس (8/1درصد) میباشد. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان میدهد که منبع اصلی آلودگی انگلی سبزیجات، کودهای انسانی میباشد. آموزش نحوة شستشوی سبزیجات خوراکی روزانه در مناطقی که آلودگی وجود دارد، میتواند در ارتقای بهداشتی جامعه و کنترل بیماریهای انگلی مؤثر باشد و بایستی از استفاده از کودهای انسانی در کشاورزی پرهیز گردد.