بررسی آلودگی‌های انگلی سبزیجات خوراکی در مزارع سبزی‌کاری شهرستان رامهرمز

نویسندگان

1 استادیار گروه قارچ شناسی و انگل‌ شناسی. گروه قارچ شناسی و انگل شناسی دانشکدة پزشکی، مرکز بیولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد انگل‌ شناسی. گروه قارچ شناسی و انگل‌شناسی دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: گروه نسبتاً وسیعی از آلودگی­های انگلی روده­ای، از طریق آب و خاک و مواد غذایی نظیر سبزیجات به انسان منتقل می­شوند. خوردن سبزیجات خوراکی خام به همراه غذا که در اغلب جوامع ایرانی از عادات رایج تغذیه­ای می­باشد، ضمن ﺗﺄمین درصد قابل توجهی از ویتامین­ها و مواد ضروری برای بدن همواره احتمال خطر آلوده نمودن افراد به انواع آلودگی­های انگلی را در صورت عدم کفایت در ضدعفونی کردن، به­دنبال دارد. هدف این مطالعه پی­بردن به وضعیت و نوع آلودگی سبزیجات در مزارع سبزی­کاری شهرستان رامهرمز    می­باشد. روش بررسی: در این مطالعة توصیفی- مقطعی، 20 مزرعه از مزارع کشت سبزی در 5 نقطة شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز شهرستان رامهرمز، انتخاب شد. نمونه­ها با استفاده از سانتریفیوژ با روش تغلیظی- رسوبی همراه با شویندة آنیونی، آزمایش شدند. تعداد کل نمونه­ها 140 مورد می­باشد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم­افزار SPSS استفاده شد.  یافته­ها: نتایج نشان داد که 49درصد از نمونه سبزیجات به انواع انگل­های بیماری­زا و غیربیماری­زا، آلوده هستند. بیشترین میزان آلودگی مربوط به لارو نماتودها (44 درصد) و کمترین میزان آلودگی مربوط به همینولپیس نانا (8/1 درصد) و تریکواسترونژیلوس (8/1درصد) می­باشد. نتیجه­گیری: نتایج این تحقیق نشان می­دهد که منبع اصلی آلودگی انگلی سبزیجات، کودهای انسانی می­باشد. آموزش نحوة شستشوی سبزیجات خوراکی روزانه در مناطقی که آلودگی وجود دارد، می­تواند در ارتقای بهداشتی جامعه و کنترل بیماری­های انگلی مؤثر باشد و بایستی از استفاده از کودهای انسانی در کشاورزی پرهیز گردد.