شناسایی و اولویتبندی آسیبهای اجتماعی با ارائه مدل مفهومی پیشگیری1
نویسندگان
1 دانشگاه لرستان
doi
10.30487/jcp.2021.281737.1253چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی آسیبهای اجتماعی با ارائۀ مدل مفهومی پیشگیری انجام گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و از نوع تحلیل عاملی ـ تأییدی بود. جامعۀ آماری پژوهش را تمام شهروندان شهر خرمآباد با مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد و بالاتر در سال 1398 تشکیل میداد که با روش نمونهگیری در دسترس تعداد 200 نفر انتخاب شدند. بهمنظور گردآوری دادهها از پرسشنامۀ گزارش شخصی محققساخته استفاده شد که دارای روایی محتوایی و پایایی قابلقبولی بود. درنهایت، دادههای گردآوریشده با استفاده از آزمون آماری تحلیل عاملی ـ تأییدی تحلیل شد. یافتهها نشان داد که مدل موردنظر دارای برازش مطلوب و قابلقبولی است، آسیبهای اجتماعی شناساییشده در شهر خرمآباد عبارت بودند از بیکاری، فقر اقتصادی، بیتفاوتی اجتماعی، فقدان قانون و قانونگریزی، اعتیاد، ناهنجاریهای جنسی، حاشیهنشینی، بحران هویتی، فقر فرهنگی، طلاق، کودکان کار، نابرابریهای اجتماعی، سرقت، بزهکاری نوجوانان و طایفهگرایی که در این میان، سه مؤلفة بیکاری، حاشیهنشینی و طلاق بهدلیل بار عاملی ضعیف از مدل حذف شدند. اولویت این آسیبها بهترتیب برابر بود با: بیکاری، ناهنجاریهای جنسی، فقدان قانون و قانونگریزی، نابرابری اجتماعی، بحران هویتی، طایفهگرایی، سرقت، بیتفاوتی اجتماعی، فقر اقتصادی، فقر فرهنگی و بزهکاری. از سوی دیگر، نتایج نشان داد که از بین همۀ عوامل، اعتیاد با بار عاملی 89 درصد قویترین آسیب اجتماعی و بزهکاری با بار عاملی 23 درصد ضعیفترین آسیب اجتماعی در شهر خرمآباد شناسایی شدند. شناسایی و اولویتبندی آسیبهای اجتماعی بهمنظور پیشگیری و مبارزه با آسیبهای اجتماعی دارای اهمیت بسزایی است.
