بررسی استفاده از شاخص عملکرد مبتنی بر انرژی در طراحی میراگر اصطکاکی پال و ویسکوز و جداساز لرزه ای در سازه بتنآرمه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مهندسی عمران، دانشکده عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
2 استادیار گروه مهدسی عمران، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
3 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
4 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
doi
10.22034/23.3.77چکیده
روشهای مختلفی برای طراحی اتلاف کنندههای انرژی وجود دارد. با توجه به نوع عملکرد این المانها بهتر است روش طراحی متناسب با انرژی مستهلکشده اتخاذ شود تا مشخص شود چه باری برای المانهای اتلاف کنندهی انرژی باید بهعنوان بار طرح در نظر گرفته شود تا این المانها بهترین عملکرد لرزهای را داشته باشند. یکی از این روشها استفاده از شاخص عملکرد مبتنی بر انرژی است. این روش معمولاً برای طراحی میراگرهای اصطکاکی پال استفاده میشود. در این تحقیق سعی شده است تا با استفاده از این روش برای یک سازه 12 طبقه بتنآرمه میراگرهای اصطکاکی پال، ویسکوز و جداساز لرزهای از نوع تکیهگاه لاستیکی سربی طراحی و عملکرد آنها با یکدیگر بررسی شود. بر این اساس برای رکوردهای زلزلهی طرح شاخص عملکرد مبتنی بر انرژی محاسبه و بار طرح بهینه برای این سه اتلاف کنندهی انرژی محاسبهشده است. سازهها با بار بهینه طرح تحت بارهای دینامیکی قرارگرفته و مواردی مانند سهم المانها در اتلاف انرژی و منحنی شکنندگی آنها مورد ارزیابی قرارگرفته است. نتایج نشان میدهد در یک شتاب طیفی ثابت (Sa) احتمال فرا گذشت از سطح عملکرد مشخص سازهی دارای میراگر اصطکاکی پال که بر این اساس طراحیشده است کمتر از سایر سازههاست. همچنین در شتاب طرح جداساز لرزهای مقدار انرژی بیشتری را نسبت به دو سازهی دیگر تلف کرده است.
