تأثیرات گردشگری در فضاهای پیراشهری صحنه
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jpusd.2023.405568.1278چکیده
روستاهای پیراشهری با توجه به ساختار و کارکرد متفاوت با دیگر روستاها، از نمونه روستاهایی محسوب میشوند که میتوان تأثیرات گردشگری را در آنها بهخوبی مطالعه نمود. در این پژوهش سعی شده که تأثیرات این رویکرد در روستاهای گردشگری در پیرامون شهر صحنه در استان کرمانشاه بررسی و تفاوتها مشخص گردد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری دادهها از طریق روش میدانی است. در این پژوهش روستاهای پیراشهری صحنه شامل سه روستای درکه، بیدسرخ و گروس علیا موردمطالعه قرارگرفتهاند. جامعه آماری پژوهش برابر با 1749 نفر بوده است. بر اساس فرمول کوکران، نمونه آماری در سطح ساکنان روستایی به تعداد 315 نفر محاسبه شد. روایی پرسشنامه از طریق 10 نفر از محققان و پایایی آن نیز با تکمیل 30 پرسشنامه و با آلفای کرونباخ بیشتر از 70/0 تائید شد. نتیجه نشان داد که اثرات اقتصادی، اجتماعی و کالبدی گردشگری در مناطق پیراشهری در سطح کمتر از 05/0 معنادار بودهاند. بیشترین تأثیرگذاری گردشگری مربوط به اثرات کالبدی و اجتماعی به ترتیب با مقدار 668/3 و 614/3 بوده است. آزمون کروسکال والیس نیز از وجود تفاوت درزمینه تأثیرات گردشگری در مناطق پیراشهری (درکه، گروسعلیا و بیدسرخ) اشاره دارد. نتیجه آزمون فریدمن درزمینه اولویتبندی اثرات توسعه گردشگری نشان داد که شاخص افزایش کارهای جمعی و مشارکتی با میانگین رتبهای 67/29 ، بیشترین تفاوت را داشته است. درمجموع گردشگری، میتواند بهعنوان یک رویکرد توسعهای، تغییرات قابلتوجهی در فضاهای پیراشهری ایجاد نماید.