مقایسة نتایج درمان شکستگیهای ناپایدار حلقة لگنی به دو روش جراحی و غیر جراحی در بیماران مراجعهکننده به بیمارستانهای امام خمینی (ره) و رازی اهواز
نویسندگان
1 استادیار گروه ارتوپدی. گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات تروما، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 دانشیار گروه ارتوپدی.گروه ارتوپدی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 رزیدنت گروه ارتوپدی.گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات تروما، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش مقایسة نتایج درمانی شکستگیهای ناپایدار حلقة لگنی به دو روش جراحی و غیرجراحی در بیماران مراجعهکننده به بیمارستانهای امام خمینی (ره) و رازی اهواز بود. روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی - تحلیلی و آیندهنگر در مدت 5 سال انجام شد و بیماران 18تا 45 ساله با شکستگیهای ناپایدار لگنی(Tile B,C) بستری و توسط دو روش درمان شدهاند: 1- جااندازی باز و ثابت کردن داخلی2- جااندازی بسته و کشش استخوانی. کلیه بیماران بهطور متوسط 22 ماه تحت پیگیری قرار گرفتند و نتایج بیماران در هر دو گروه براساسMajeed score بررسی گردید. یافتهها: در مجموع 40 بیمار مطالعه و پیگیری شدند، در گروه با درمان جراحی میانگین امتیاز در شکستگی نوعB 53/7 ± 55/83 (خوب) و در نوعC 36/12±81/75(خوب) بود. در گروه با درمان کشش متوسط امتیاز در شکستگیهای نوع =B01/9±36/78 و در نوعC =3/8±11/64 (متوسط) بود. میانگین اسکور در کل بیماران در گروه جراحی و غیرجراحی بهترتیب 11/11± 3/79 و 19/11± 95/71 بود که اختلاف معنادار را نشان میدهد. (044/0 =P) نتیجهگیری: درمان جراحی و غیرجراحیهای شکستگیهای Tile B نتایج عملکردی مشابه و قابل قبولی دارد. ولی در شکستگیهای نوع Tile C، درمان جراحی، نتایج عملکردی بهتری نسبت به درمان غیرجراحی داشت.