رابطة سطح سرمی کورتیزول و ویتامین C با چاقی
نویسندگان
1 کارشناسارشد علوم تغذیه. گروه تغذیه، دانشکدة علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، ایران.
2 کارشناسارشد علوم تغذیه. گروه تغذیه، دانشکدة علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، ایران.
3 دکترای علوم تغذیه.گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، دانشکدة علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: افزایش سطح کورتیزول بدنبال استرس، در پرخوری استرسی و نهایتا چاقی، نقش دارد. از سویی دیگر، افراد دارای سطح سرمی بالای ویتامین C، نشانههای استرس بدنی و ذهنی کمتری نشان میدهند و سطح کورتیزول پایینتری دارند. هدف مطالعه حاضر تعیین رابطه بین سطح سرمی کورتیزول و ویتامین C با چاقی است. روش بررسی: در این مطالعة مورد- شاهدی، 140 زن سالم (46 زن چاق و 94 زن دارای وزن طبیعی) 17 تا 44 ساله به روش نمونهگیری متوالی و آسان انتخاب شد. چاقی به صورت Kg/m2 30 ≤ BMI و چاقی شکمی به صورت دور کمر 88 ≥سانتیمتر تعریف شد. سطح سرمی ویتامین C به روش شیمیایی و سطح کورتیزول با روش الایزا اندازهگیری شد. از آنجایی که افسردگی، اضطراب و نگرش غذایی منجر به افزایش ترشح کورتیزول میشوند، نقش آنها بهعنوان فاکتورهای مخدوشکننده در این مطالعه در نظر گرفته شد. دادهها با استفاده از آزمون t و رگرسیون لجستیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: ارتباط معناداری بین سطح سرمی ویتامینC با BMI مشاهده نشد (07/0=P). بعد از تعدیل اثر عوامل مخدوشگر، زنانی که در بالاترین سهک سطح سرمی کورتیزول قرار داشتند، احتمال کمتری برای چاقی عمومی (نسبت شانس: 2/0، 05/0=P) و چاقی شکمی (نسبت شانس:2/0، 02/0=P) داشتند. نتیجهگیری: در مطالعة حاضر ارتباط معکوسی بین سطح سرمی کورتیزول صبحگاهی با چاقی عمومی و شکمی وجود داشت، در حالیکه رابطهای بین سطح سرمی ویتامین C با چاقی مشاهده نشد. تا جایی که ما میدانیم، این نوع مطالعه برای اولین بار در زنان ایرانی انجام شده است و مطالعات بیشتری برای تعیین ماهیت این رابطه نیاز است.