مقایسة حافظة فعال در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه- بیشفعالی و کودکان بهنجار
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی بالینی.گروه روانشناسی بالینی، دانشکدة روان-شناسی و علومتربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی.گروه روانشناسی بالینی، دانشکدة روان-شناسی و علومتربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: این پژوهش جهت مقایسة حافظة فعال در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه - بیش فعالی و کودکان بهنجار انجام شد. روش بررسی: طرح پژوهش حاضر از نوع مقایسهای و علی پس رویدادی است. از میان دانشآموزان کلاس دوم دبستان مدارس شهر اهواز با استفاده از نمونهگیری خوشهای ابتدا 59 دانشآموز مبتلا به اختلال نقص توجه- بیش فعالی انتخاب و به شیوة تصادفی از میان آنها 42 نفر برگزیده شدند. سپس 42 کودک بهنجار به طور تصادفی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه کانر، آزمون هوش ریون و مجموعه آزمونهای سنجش حافظة فعال گترکول بوده است. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شدند. یافتهها: میان عملکرد حافظة فعال کودکان مبتلا به نقص توجه- بیش فعالی و کودکان بهنجار تفاوت معناداری وجود داشت (001/0P<). کودکان دارای اختلال نقص توجه - بیشفعالی نسبت به کودکان بهنجار به طور معناداری نمرات پایینتری در حافظة فعال و خرده مقیاسهای آن شامل فراخنای ارقام مستقیم، فراخنای کرسی، فراخنای ارقام وارونه و مسایل حساب کسب کردند (001/0P<). نتیجهگیری: کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه – بیشفعالی در مقایسه با کودکان بهنجار به طور معناداری نقص بیشتری را در عملکرد حافظة فعال و زیر مقیاسهای آن نشان دادند.