واکاوی عوامل مؤثر بر دلبستگی مکانی مناطق پیراشهری قائمشهر با تمرکز بر آزادی بهره-بردار (مورد مطالعه: محلهی مفتآباد )
نویسندگان
1 مربی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه فنی و حرفه ای ، تهران، ایران
2 مربی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه فنی و حرفه ای، تهران، ایران
doi
10.22034/jpusd.2023.401259.1275چکیده
امروزه مسکن بهعنوان یکی از پیچیدهترین بناهای معاصر، به سرپناهی موقت، بدون معنا و بیثمر تبدیلشده که کارکرد راستینش- مأوا و مأمن بودن- را ازدستداده است. این در حالی است که توجه به تمایلات روحی و علایق متنوع انسانها در کنار استانداردهای فیزیکی موجب افزایش کیفیت زندگی میگردد؛ ازاینرو بررسی حسدلبستگی به فضای سکونت بهعنوان یکی از عوامل افزایش کیفیت در مناطق پیراشهری، به جهت وجود معضلات متعدد در این مناطق، بحثی، قابلتوجه است. پژوهش حاضر، باهدف شناخت ارتباطِ مداخلهی بهرهبردار در شکلدهی به فضای سکونتی و ایجاد حسدلبستگی به مکان، آزادی بهرهبردار در شکلدهی به فضای سکونت را بهعنوان یکی از عوامل مؤثر بر حسدلبستگی به مکان موردبررسی قرار میدهد. پژوهش با توجه به هدف، کاربردی و ازنظر روش، توصیفی- پیمایشی است، در بخش کمی شاخصهای مؤثر در بعد آزادی و حسدلبستگیبهمکان پس از استخراج از ادبیات پژوهشهای مرتبط، با تکنیک پرسشنامهی محققساخته، توسط نرمافزار SPSS.22 و AMOS و آزمونهای آماری معادلات ساختاری و رگرسیون خطی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن است که، آزادی بهرهبردار در شکلدهی به فضای سکونت، بر حسدلبستگی بر مکان مؤثر میباشد و «به رسمیت شناختن انسانها با خصوصیات متنوعشان» از زیرمتغیرهای آزادی بهرهبردار، بیشترین تأثیر را بر حسدلبستگی به مکان دارد. همچنین آزادی بهرهبردار بیشترین تأثیر را بر «مسئولیتپذیری» از زیر متغیرهای حسدلبستگیبهمکان میگذارد. ازاینرو توجه به این شاخصها توسط اشخاص حقیقی و حقوقی فرآیند ساختوساز، میتواند به ارتقای کیفیت زندگی در فضای مسکونی مناطق پیراشهری بیانجامد.