مسئولیت مدنی برهم زدن نامزدی بر مبنای قاعده غرور با رویکردی بر آرای امام خمینی(س)
نویسندگان
1 دانشیار گروه فقه و حقوق دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
2 دانش آموخته دکتری فقه و حقوق دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
چکیده
نامزدی، قراردادی است که بین دو نفر بهمنظور ازدواج در آینده بسته میشود. مطابق قوانین موضوعه فعلی (ماده 1035 ق.م)، نامزدی عقد جایزی بوده و قبل از اجرای صیغه عقد، هیچ الزامی برای طرفین وجود ندارد و هریک از آنها میتوانند از وصلت خودداری کنند و طرف مقابل نمیتواند او را مجبور به ازدواج کند؛ اما یکی از مهمترین مباحثی که در این مورد به لحاظ ضرورت رعایت حریم شرعی در روابط افراد و جلوگیری از تضییع حقوق آنان از سوی دیگر، مطرح است اینکه طرفین تا چه حدّی در قبال تعهد به نامزدی، مسئولیت دارند و آیا در صورت به هم خوردن آن میتوانند از هم مطالبه خسارت کنند؟ بر همین مبنا، نوشتار حاضر درصدد است تا با رجوع به منابع معتبر و غنی فقهی به این نتیجه برسد که خسارت وارده توسط شخص برهم زننده نامزدی با توجه بهقاعده فقهی معتبر و مقبول غرور، در صورت نداشتن علت موجه، شرعاً قابل مطالبه بوده و این حق، منافاتی با حق برهم زدن اصل نامزدی نیز نخواهد داشت.
