رویکردی طراحی مبنا به معماری سرآمد: تعامل هویت بومی و فناوریها نوظهور
نویسندگان
1 پژوهشگر فرادکتری معماری، دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
اهداف: فناوریهای نوظهور به بخش مهمی از مفهوم و هویت معماری معاصر ایران و جهان تبدیلشدهاند. الگوریتم های معماری به عنوان یک ابزار کاربردی بر طراحی های نوین تأثیر گذاشته و منجر به تولید محصولات با هویتی میشود که فرم شهر سنتی و مدرن را در هم میآمیزد. هدف پژوهش حاضر فرمول بندی مجدد شهر و بررسی میزان تأثیر الگوریتم های معماری بر ویژگی های بصری، شکلی و عملکردی بناها می باشد. دستیابی به هدف پژوهش مستلزم ایجاد چارچوبی نظری برای نقش فناوریهای نوظهور و تعیین سطوح و مکانیسمهای کاربردی آن برای تعیین مهمترین شاخصهای مؤثر بر شکلگیری هویت شهر جدید است و در بعد عملی سنجیده شده است. روش ها: روششناسی تحقیق برآیندی از روشهای کمی و کیفی با رویکرد نظریهسازی و پیمایش اکتشافی نمونه هایی از پروژه هایی است که تحت تاثیر فناوری های نوظهور بوده اند. نتایج بر اساس تحلیل سه جانبه، طیف لیکرت و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS تحلیل شده اند. یافته ها: شاخص های اصلی مورد بررسی در پژوهش دارای نقشی موثر به میزان تاثیر 40 تا 100 درصد می باشند. نتایج عددی به دست آمده از تایید فرضیه های پژوهش حکایت دارد. نتیجه گیری: پژوهش با بررسی ظرفیت فناوریهای نوظهور در تعامل با هویت بومی؛ به نیازهای کشور بهعنوان زمینه تحقق نظریه معماری سرآمد توجه کرده است. نتایج پژوهش بیانگر این مطلب است که فناوری های نوظهور ابزاری هستند که از طریق آن انسان هستی خود را می آفریند و هویت فردی و در نتیجه هویت شهر را متجلی می سازد.