تأثیر گردندرد غیراختصاصی مزمن بر شاخصهای ثبات وضعیت بدنی
نویسندگان
1 کارشناسارشد فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 استادیار گروه فیزیوتراپی.مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 استادیار گروه فیزیوتراپی.مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
4 کارشناسارشد مهندسی پزشکی. گروه فیزیک پزشکی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
5 استادیار گروه فیزیوتراپی.مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
6 استادیار گروه فیزیوتراپی.مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: گردندرد، دومین ناتوانی شایع عضلانی- اسکلتی بعد از کمردرد است. با توجه به تغییرات عملکرد حسی- حرکتی ناشی از گردندرد غیراختصاصی مزمن و تأثیر بر کمیت و کیفیت اطلاعات حس عمقی این ناحیه، احتمالاً وقتی این اطلاعات در تعامل با سیستم بینایی و دهلیزی قرار بگیرند، اختلال در حفظ تعادل پیش میآید، لذا هدف از این مطالعه، تأثیر گردندرد غیراختصاصی مزمن بر شاخصهای تعادل در این گروه است. روش بررسی: در این مطالعة شبهتجربی و مورد- شاهدی، 24 بیمار مبتلا به گردندرد غیراختصاصی مزمن از جامعة در دسترس بهصورت تصادفی انتخاب و با 24 فرد سالم که با آنها جور شده بودند، مقایسه شدند. آزمودنیها در چهار وضعیت دوپا، دوپا روی فوم، یک پا و یک پا روی فوم با استفاده از دستگاه صفحه نیرو نیز مقایسه شدند. دادههای حاصل با آزمون آماری تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که شاخصهای نوسان پاسچر بین دو گروه بیمار و سالم در حالت دوپا تفاوت معنادار وجود ندارد ولی در حالت یک پا صرفنظر از دشواری تکلیف وضعیتی، بین دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد. همچنین اثر دشواری تکلیف وضعیتی صرفنظر از گروه در حالت دو پا معنادار بود. نتیجهگیری: با توجه به تفاوت در میزان نوسان پاسچر مشاهده شده بین دو گروه بیمار و سالم در این مطالعه پیشنهاد میشود، در درمان بیماران گردندرد تمرینات خاصی جهت بهبود اطلاعات حس عمقی این ناحیه و تمرینات تعادلی در نظر گرفته شود.
