مقایسة نتایج سونوگرافی ترانس‌واژینال با یافته‌های دیلاتاسیون و کورتاژ در ارزیابی بدخیمی آندومتر زنان یائسه با خونریزی واژینال

نویسندگان

1 استادیار گروه رادیولوژی.دانشکدة علوم پزشکی، گروه رادیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

2 دستیار گروه رادیولوژی.بیمارستان گلستان، بخش MRI، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

3 دانشیار گروه زنان.دانشکدة علوم پزشکی، گروه زنان، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

doi
چکیده

 زمینه و هدف: خونریزی پس از یائسگی یک مشکل شایع بالینی است. در 10 درصد موارد علت آن سرطان آندومتر است. اگرچه آتروفی آندومتر به­عنوان شایع‌ترین علت آن است. اکثریت این بیماران، جهت بررسی علت آن تحت D&C قرار می‌گیرند. هدف از این پژوهش این است که تعیین کند در چه مواردی سونوگرافی ترانس‌واژینال می‌تواند جایگزینی برای D&C باشد. روش بررسی: از تعداد 98 بیمار با خونریزی پس از یائسگی سونوگرافی ترانس‌واژینال انجام و پس از D&C یا هیسترکتومی بررسی هیستوپاتولوژی آندومتر بعمل آمد. یافته‌های طبیعی در سونوگرافی ترانس‌واژینال: یک آندومتر نازک منتشر با حواشی صاف و اکوژنیسیتی هموژن با ضخامت کمتر یا مساوی 5 میلی­متر در نظر گرفته شد. ولی نماهای آندومتر ضخیم­تر از 5 میلی­متر، ضخیم‌شدگی نامنظم آندومتر، اکوژنیسیتی غیر یکنواخت و تودة درون حفرة رحمی به عنوان پاتولوژی مدنظر قرارگرفت. یافته­ها: نتایج آسیب شناسی در 98 بیمار مورد مطالعه عبارت بود از: 44 نفر (45 درصد) آندومتر آتروفیک، 11 نفر (11 درصد) سرطان آندومتر، 10 نفر (10 درصد) هایپرپلازی بدون آتیپی، 28 نفر (29 درصد) پولیپ و 5 نفر (5 درصد) سایر موارد. در نتیجه سونوگرافی ترانس‌واژینال دارای حساسیت 100درصد، ویژگی 38/41 درصد، ارزش اخباری مثبت 74/17 درصد و ارزش اخباری منفی 100درصد در تشخیص بدخیمی آندومتر می‌باشد. همچنین سونوگرافی دارای ویژگی 100 درصد در تشخیص آتروفی آندومتر است. نتیجه­گیری: سونوگرافی ‌واژینال روشی با ارزش است که تعیین می‌کند کدام یک از بیماران با خونریزی پس از یائسگی نیازمند بررسی­های بیشتر D&C یا بیوپسی هستند و تعداد بیماران نیازمند به اقدامات تهاجمی‌تر را به‌طور محسوسی کاهش می‌دهد.