مقایسة نتایج سونوگرافی ترانسواژینال با یافتههای دیلاتاسیون و کورتاژ در ارزیابی بدخیمی آندومتر زنان یائسه با خونریزی واژینال
نویسندگان
1 استادیار گروه رادیولوژی.دانشکدة علوم پزشکی، گروه رادیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 دستیار گروه رادیولوژی.بیمارستان گلستان، بخش MRI، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 دانشیار گروه زنان.دانشکدة علوم پزشکی، گروه زنان، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: خونریزی پس از یائسگی یک مشکل شایع بالینی است. در 10 درصد موارد علت آن سرطان آندومتر است. اگرچه آتروفی آندومتر بهعنوان شایعترین علت آن است. اکثریت این بیماران، جهت بررسی علت آن تحت D&C قرار میگیرند. هدف از این پژوهش این است که تعیین کند در چه مواردی سونوگرافی ترانسواژینال میتواند جایگزینی برای D&C باشد. روش بررسی: از تعداد 98 بیمار با خونریزی پس از یائسگی سونوگرافی ترانسواژینال انجام و پس از D&C یا هیسترکتومی بررسی هیستوپاتولوژی آندومتر بعمل آمد. یافتههای طبیعی در سونوگرافی ترانسواژینال: یک آندومتر نازک منتشر با حواشی صاف و اکوژنیسیتی هموژن با ضخامت کمتر یا مساوی 5 میلیمتر در نظر گرفته شد. ولی نماهای آندومتر ضخیمتر از 5 میلیمتر، ضخیمشدگی نامنظم آندومتر، اکوژنیسیتی غیر یکنواخت و تودة درون حفرة رحمی به عنوان پاتولوژی مدنظر قرارگرفت. یافتهها: نتایج آسیب شناسی در 98 بیمار مورد مطالعه عبارت بود از: 44 نفر (45 درصد) آندومتر آتروفیک، 11 نفر (11 درصد) سرطان آندومتر، 10 نفر (10 درصد) هایپرپلازی بدون آتیپی، 28 نفر (29 درصد) پولیپ و 5 نفر (5 درصد) سایر موارد. در نتیجه سونوگرافی ترانسواژینال دارای حساسیت 100درصد، ویژگی 38/41 درصد، ارزش اخباری مثبت 74/17 درصد و ارزش اخباری منفی 100درصد در تشخیص بدخیمی آندومتر میباشد. همچنین سونوگرافی دارای ویژگی 100 درصد در تشخیص آتروفی آندومتر است. نتیجهگیری: سونوگرافی واژینال روشی با ارزش است که تعیین میکند کدام یک از بیماران با خونریزی پس از یائسگی نیازمند بررسیهای بیشتر D&C یا بیوپسی هستند و تعداد بیماران نیازمند به اقدامات تهاجمیتر را بهطور محسوسی کاهش میدهد.