بررسی شیوع اختلال بلع (دیسفاژی) در بیماران بستری ‌شدة بیمارستان‌های آموزشی شهر اهواز در شش ماهة اول سال 1389

نویسندگان

1 مربی گروه گفتار درمانی، دانشکدة علوم توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: اختلال بلع، اختلال در حرکت لقمة غذا از دهان به معده به­علت آسیب­های عصبی حرکتی در مراحل بلع است. گفتار درمانگر در تیم درمانی اختلال بلع به ارزیابی و درمان توانبخشی می­پردازد، لذا اطلاعات پایه­ای دربارة شیوع و علل آن می­تواند در برنامه­های درمانی مؤثر باشد. هدف از این تحقیق شیوع­سنجی این اختلال در بین بیماران بستری شده است. روش بررسی: در این پژوهش توصیفی گذشته­نگر، به صورت تصادفی 1860 پرونده از بیماران بستری شده در بیمارستان­های آموزشی اهواز بررسی شد. اطلاعات بر اساس وجود یا عدم وجود اختلال بلع، علل، شیوع سنی و جنسی، اختلالات گفتاری همراه و شیوع در بخش­های بیمارستانی از پرونده­ها استخراج و به چک­لیست NDPCS منتقل و جهت آنالیز به برنامة SPSS وارد شد. یافته­ها: 2/4 درصد کل بیماران دارای اختلال بلع (مردان 4 درصد و زنان 5/4 درصد) بودند. بین میانگین شیوع اختلال بلع در دو جنس اختلاف معنادار دیده نشد (05/0<P). بالاترین علل اختلال بلع مربوط به بیماری­های نورولوژیک و بیشترین شیوع سنی آن مربوط به 10-0 سال است. بخش نورولوژی و داخلی به ترتیب بیشترین و کمترین میزان اختلال بلع را دارند. نتیجه­گیری: گفتاردرمانگران ضمن توجه به عوامل سنی، علل شایع و بخش­های بیمارستانی باید مداخلات درمانی به­موقع را برای اختلال بلع بیماران انجام دهند.