بررسی شیوع اختلال بلع (دیسفاژی) در بیماران بستری شدة بیمارستانهای آموزشی شهر اهواز در شش ماهة اول سال 1389
نویسندگان
1 مربی گروه گفتار درمانی، دانشکدة علوم توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: اختلال بلع، اختلال در حرکت لقمة غذا از دهان به معده بهعلت آسیبهای عصبی حرکتی در مراحل بلع است. گفتار درمانگر در تیم درمانی اختلال بلع به ارزیابی و درمان توانبخشی میپردازد، لذا اطلاعات پایهای دربارة شیوع و علل آن میتواند در برنامههای درمانی مؤثر باشد. هدف از این تحقیق شیوعسنجی این اختلال در بین بیماران بستری شده است. روش بررسی: در این پژوهش توصیفی گذشتهنگر، به صورت تصادفی 1860 پرونده از بیماران بستری شده در بیمارستانهای آموزشی اهواز بررسی شد. اطلاعات بر اساس وجود یا عدم وجود اختلال بلع، علل، شیوع سنی و جنسی، اختلالات گفتاری همراه و شیوع در بخشهای بیمارستانی از پروندهها استخراج و به چکلیست NDPCS منتقل و جهت آنالیز به برنامة SPSS وارد شد. یافتهها: 2/4 درصد کل بیماران دارای اختلال بلع (مردان 4 درصد و زنان 5/4 درصد) بودند. بین میانگین شیوع اختلال بلع در دو جنس اختلاف معنادار دیده نشد (05/0<P). بالاترین علل اختلال بلع مربوط به بیماریهای نورولوژیک و بیشترین شیوع سنی آن مربوط به 10-0 سال است. بخش نورولوژی و داخلی به ترتیب بیشترین و کمترین میزان اختلال بلع را دارند. نتیجهگیری: گفتاردرمانگران ضمن توجه به عوامل سنی، علل شایع و بخشهای بیمارستانی باید مداخلات درمانی بهموقع را برای اختلال بلع بیماران انجام دهند.