پیشگیری از روابط خارج از ازدواج مبتنی بر رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی با تکیه بر بافت فرهنگی- اجتماعی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد زنجان مدیرگروه
2 دانشگاه آزاد ابهر
3 استادیار گروه روان شناسی و مشاوره، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
4 دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایران.
doi
10.30487/jcp.2021.260924.1202چکیده
برقراری روابط خارج از ازدواج یکی از اساسیترین عواملی است که کیفیت روابط زناشویی و اعتماد به همسر می دهد. هدف پژوهش حاضر طراحی مدل مفهومی پیشگیری از روابط خارج ازادواج با تکیه بربافت فرهنگی- اجتماعی ایران و رویکرد غنیسازی زندگی زناشویی بود. روش پژوهش کیفی از نوع نظریه زمینهای بود. جامعه پژوهش شامل تمامی زوجهای جوان مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر میانه در سال 99-1398 و متخصصان حوزه مشاوره و روانشناسی خانواده و ازدواج بودند. نمونهگیری به شیوه هدفمند تا رسیدن به درجه اشباع انجام شد؛ بنابر این نمونه شامل 30 زوج در دامنه سنّی 35-25 سال، 10 متخصص حوزه مشاوره و روانشناسی خانواده و ازدواج بودند که در مصاحبه نیمه ساختار یافته مشارکت کردند. دادههای حاصل از مصاحبه به روش استراس و کربین (1990) تحلیل شدند. واکاوی تجربیات زیسته مصاحبهشوندگان منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی شامل مراقبت زناشویی، پرورش صمیمیت چندگانه، راهبردهای سازنده حل تعارض، ملزومههای پیشگیری از روابط خارج ازادواج و راهبردهای غنابخش زندگی زناشویی) و 22 زیرمضمون شد. بر اساس مضامین حاصل شده مقوله «زندگی زناشویی توام با کیفیت و رضایت» به عنوان پدیده مرکزی پژوهش انتخاب شد. این یافتهها ضمن افزایش اطلاعات و آگاهی پیرامون چرایی و چگونگی شکلگیری روابط خارج از ازدواج، زمینه را برای طراحی مدلهای آموزشی مبتنی بر این مدل نظری با هدف پیشگیری از گرایش زوج ها به روابط خارج ازادواج فراهم کرد. مشاوران، روانشناسان خانواده و زوج درمانگران میتوانند از نتایج این پژوهش به عنوان مبنایی برای مداخله پیشگیرانه از روابط خارج ازدواج استفاده کنند.