تحلیل اثرات کالایی شدن بر تحولات کاربری اراضی پیراشهری کلانشهر مشهد(موردمطالعه: شهر شاندیز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشآموخته دکتری گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 استاد، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
5 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22034/jpusd.2023.371345.1246چکیده
امروزه نگاه تکبعدی به مکان و فضا از یکسو و نگاه سرمایهای و اقتصاد بازار در غیاب کنترل و محدودیتهای دولت از سوی دیگر زمینهساز کالاییشدن مناطق روستایی بهخصوص در فضاهای گردشگری است. بر همین اساس، پژوهش حاضر به تحلیل اثرات کالاییشدن در منطقه گردشگری شاندیز در بعد تحولات کاربری اراضی پرداخته است. شیوهی پژوهش توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مدلهای تحلیل فضایی همچون الگوهای تراکمی، مدلهای تحلیل لکههای داغ و خودهمبستگی فضایی است. اطلاعات لازم در بازه بلندمدت (1400-1380) از طریق دادههای GIS و در بازه کوتاهمدت (1396-1400) با استفاده از تصاویر ماهوارهای Sentinel بهدستآمده است. همچنین، جهت تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزارهای ArcGIS، TerrSet بهره گرفته شد. یافتههای تحقیق نشان داد که در بازه زمانی 20 ساله در منطقه شاندیز در حدود 700 هکتار از اراضی کشاورزی و باغات تغییر کاربری یافتهاند که از این میزان 55/39 درصد بهعنوان پهنههای طبیعی، 45/10 درصد تبدیل به راه و 82/21 درصد هم به اراضی بایر ، در 18/28 درصد (197 هکتار) از زمینهای کشاورزی و باغات، ساختوساز صورت گرفته است. نتایج حاصل از تحلیل لکههای داغ نشان داد که بیشترین تغییر کاربری در محور غربی شاندیز به سمت ییلاقات روستای ابرده اتفاق افتاده است.