بررسی شاخصهای ثبات وضعیت ایستاده یکپا در افراد دچار پیچ خوردگی مچ پا، به هنگام استفاده از باند کشی و بریس تعدیل شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 استادیار گروه فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 استادیار گروه فیزیوتراپی. گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
4 استادیار گروه فیزیوتراپی.گروه فیزیوتراپی، دانشکدة علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: علیرغم شیوع آسیب پیچخوردگی مچ پا، مطالعات کافی در زمینة ساز و کار اثرات حسی و ثباتی حمایتکنندههای خارجی مچ پا بر روی فرایندهای حسی- حرکتی مجموعة مچ پای افراد آسیبدیده انجام نشده است. روش بررسی: در پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات حسی و حمایتی این حمایتکنندهها بر فرایندهای حسی- حرکتی مجموعة مچ پای بیماران دچار پیچخوردگی در یک گروه 28 نفری از این بیماران اثر باند کشی که تنها گیرندههای پوستی را تحریک میکرد، با بریس دارای حمایت مکانیکی بالا و بدون اثرات حسی ارزیابی شد. روش ارزیابی نیز استفاده از دستگاه تعادلسنج برای ثبت شاخصهای ثبات بهعنوان نمایهای از فرایندهای حسی- حرکتی مچ پا بود. یافتهها: نتایج این بررسی نشان داد که تنها کاربرد باند کشی عامل بهبود شاخص ثبات کلی (004/0p=) و شاخص ثبات جلو- عقب (010/0p=) میباشد و در این زمینه بریس تأثیری ندارد. نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت که بهبود شاخص ثبات، بهدنبال بستن باند کشی و نه بکاربردن بریس، میتواند بهعلت افزایش پسخوراند حسی و در نتیجة تقویت عملکرد حسی- حرکتی مجموعة مچ پا باشد.