تأثیر ارتز پاسچرترینینگ ساپورت بر خطر زمین خوردن سالمندان مبتلا به هایپرکایفوز ستون فقرات
نویسندگان
1 پزشک متخصص ارتوپد و فوق تخصص جراحی ستون فقرات.بیمارستان حضرت رسول، تهران، ایران.
2 کارشناسارشد ارتز و پروتز.گروه ارتز و پروتز، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، ایران.
3 کارشناس ارشد ارتز و پروتز.گروه ارتز و پروتز، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
4 استادیار گروه ارتز و پروتز.گروه ارتز و پروتز، دانشکدة توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
5 پزشک متخصص ارتوپد و فلو ستون فقرات.بیمارستان شفا یحیاییان، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: زمین خوردن یکی از مهمترین خطرات دورة سالمندی است که عواقب ناگواری برای فرد سالمند ایجاد میکند. یکی از عوامل مؤثر بر بیثباتی پاسچرال و زمین خوردن، هایپرکایفوز میباشد. پاسچر کایفوتیک ممکن است سبب انتقال مرکز ثقل بدن به سمت جلو و خارج شدن آن از محدودة ثبات در وضعیت ایستاده شود، لذا تعادل فرد کاهش یافته و فرد مستعد زمین خوردن میشود. بر همین اساس هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر ارتز پاسچرترینینگ ساپورت بر برخی از شاخصهای تعادلی در سالمندان مبتلا به هایپرکایفوز ستون فقرات بود. روش بررسی: در این مطالعه، 18 فرد سالمند با میانگین سنی4/4±96/65 و زاویة cobb بیشتر از 50 درجه شرکت کردند. افراد به صورت تصادفی در یکی از دو گروه ارتز پاسچرترینینگ ساپورت و گروه کنترل قرار گرفتند. آزمون تعادلی Sensory Organization و محدودة ثبات (در دو وضعیت با و بدون ارتز به صورت تصادفی) مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: در گروه ارتز پاسچرترینینگ ساپورت تغییرات معناداری در هریک از سه متغیر نمرة تعادل (001/0p<)، کنترل جهتدار (05/0p<) و زمان عکس العمل (05/0p<)، مشاهده شد. همچنین تغییرات معناداری در نمره تعادل (001/0p<) و کنترل جهتدار (05/0p<) در بین دو گروه مورد مطالعه مشاهده شد. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که پاسچرترینینگ ساپورت میتواند باعث بهبود تعادل سالمندان هایپرکایفوتیک شود و همچنین ارتز میتواند در کاهش خطر زمین خوردن سالمندان و هزینههای ناشی از آن نقش داشته باشند.