تحلیل عوامل مؤثر بازتعریف درآمد پایدار در فضاهای پیراشهری کلانشهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه اقتصاد واحد تهران جنوب دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
doi
10.22034/jpusd.2023.368449.1241چکیده
مسئلهای که امروزه اکثر شهرداریهای کشور با آن روبهرو هستند، عدم دستیابی به منابع درآمدی پایدار است. افزایش جمعیت شهرها و گسترش شهرها نیازمند خدماترسانی مناسب شهرداریها به ساکنین آنها و بالطبع گسترش منابع مالی و درآمد پایدار است. در این راستا پژوهش حاضر باهدف، تحلیل عوامل مؤثر بازتعریف درآمد پایدار در فضاهای پیراشهری کلانشهر تهران تدوینشده است. روش به کارگرفته شده توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری در این پژوهش 50 نفر از متخصصان و خبرگان در حوزه مدیریت شهری می باشند. جهت تحلیل دادهها از روش اموس و کوکوس استفادهشده است. نتایج حاصل از روش معادلات ساختاری نشان میدهد که از بین مجموعه عوامل کالبدی- محیطی، فناوری اطلاعات و ارتباطات، مدیریتی- نهادی، سرمایهگذاری اجتماعی، سیاستگذاری اقتصادی؛ بعد سیاستگذاری اقتصادی با بار عاملی 90/0 دارای اثرگذاری بیشتری بر درآمد پایدار شهری است. افزون بر این از بین عامل پنجگانه بعد سیاستگذاری اقتصادی، عامل اعمال تغییر و تحول در سیاستها و فعالیتهای پرهزینه کم بازده با بار عاملی 78/0 صدم دارای اثرگذاری بیشتری است. همچنین نتایج حاصل از تصمیمگیریهای چندمعیاره بیانگر آن است که شاخصهایی مانند بازنگری در قوانین شهرداری؛ استفاده مناسب از ابزارهای درآمد عمومی (مانند مالیات بر فروش و سهم مالیات بر درآمد، مالیات بر املاک و ...) و هوشمند سازی زیرساختهای شهری (اعمال سیاستهای رشد هوشمند شهری) جز مهمترین و بیشترین اثرگذاری در بازتعریف درآمد پایدار در فضاهای پیراشهری کلانشهر تهران دارند.