فراوانی سندرم متابولیک و عوامل پیشگوییکنندة آن در بیماران دیابتی نوع 2 در اهواز
نویسندگان
1 استادیار گروه غدد و متابولیسم.گروه غدد و متابولیسم، دانشکدة پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 استادیار گروه غدد و متابولیسم.گروه غدد و متابولیسم، دانشکدة پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 مربی گروه آمار و اپیدمیولوژی.گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکدة بهداشت، مرکز تحقیقات دیابت دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
4 دستیار داخلی. گروه غدد و متابولیسم، دانشکدة پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
5 دستیار داخلی. گروه غدد و متابولیسم، دانشکدة پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
6 دانشیار گروه غدد و متابولیسم.گروه غدد و متابولیسم، دانشکدة پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
7 دانشیار گروه تغذیه.گروه تغذیه، مرکز تحقیقات دیابت، دانشکدة پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: سندرم متابولیک یکی از مهمترین عوامل خطر بیماری دیابت و بیماریهای ایسکمیک قلب است. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی سندرم متابولیک در بیماران دیابتی نوع 2 و مقایسة فراوانی و قدرت پیشگویی اجزای آن با مقایسة کرایتریاهای ATP III و IDF است. روش بررسی: این مطالعه به روش مقطعی بر روی 350 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعهکننده به کلینیک دیابت بیمارستانهای گلستان و امام خمینی اهواز با روش نمونهگیری تصادفی ساده در سال 1389 انجام شد. دادهها توسط پرسشنامه جمعآوری و توسط آزمونهای تیمستقل، مجذور کای و رگرسیون لجستیک در نرمافزار SPSS 18 تحلیل شد. یافتهها: در این مطالعه، فراوانی سندرم متابولیک بر اساس معیارهای ATP III و IDF بهترتیب 1/73 درصد و 9/64 درصد بود (675/0=κ). بر اساس هر دو معیار، حداکثر فراوانی سندرم متابولیک در گروه سنی 59-50 سال قرار داشت. در میان اجزای سندرم متابولیک، کاهش کلسترول HDL بیشترین فراوانی و نسبت شانس (Odds ratio) را داشت. بهوسیلة مدل رگرسیونی نشان داده شد که فعالیت فیزیکی، جنس زن، میکروآلبومینوری، تریگلیسرید و کلسترول HDL قادر به پیشگویی ایجاد سندرم متابولیک در بیماران دیابتی نوع 2 هستند. نتیجهگیری: فراوانی سندرم متابولیک در بیماران دیابتی نوع دو بالا است و متغیرهای جنس، میکروآلبومینوری، تریگلیسرید سرم، کلسترول HDL و فعالیت فیزیکی پیشگوییکنندة بروز سندرم متابولیک در این بیماران هستند.
