پیشبینی اهمالکاری تحصیلی بر پایة پنج عامل بزرگ شخصیت و خودناتوانسازی
نویسندگان
1 روانشناسی تربیتی، دانشگاه قم، قم، ایران
2 گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.30487/jcp.2020.240800.1139چکیده
هدف از پژوهش حاضر پیشبینی اهمالکاری تحصیلی بر اساس پنج عامل بزرگ شخصیت و خودناتوانسازی و مؤلفههای آنها بود. روش پژوهش نیز از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمام دانشجویان دختر دانشگاه قم در همۀ رشتهها در سال تحصیلی 1397- 1398 بودند که تعداد 351 نمونه به روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم دانشکده و بر اساس جدول مورگان انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی، ویژگیهای شخصیت نئو، و خودناتوانسازی استفاده شد. دادههای بهدست آمده با استفاده از نرمافزار اس.پی.اس.اس. در دو سطح توصیفی (میانگین، انحراف معیار و واریانس) و استنباطی (ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون) تحلیل شدند. یافتههای پژوهش نشان داد اهمالکاری تحصیلی با خودناتوانسازی و روانرنجورخویی و برونگرایی، رابطۀ مستقیم و معنادار دارد. همچنین اهمالکاری تحصیلی با وظیفهشناسی رابطۀ معکوس و معنادار دارد. بهعلاوه اهمالکاری تحصیلی با توافقپذیری و تجربهپذیری رابطۀ معکوس و غیر معنادار دارد. همچنین یافتهها حاکی از آن بود که خلق منفی، تلاش، عذرتراشی، روانرنجورخویی، برونگرایی و وظیفهشناسی میتوانند اهمالکاری تحصیلی را پیشبینی کنند. درمجموع، میتوان نتیجه گرفت که خودناتوانسازی و ویژگیهای شخصیتی میتوانند اهمالکاری تحصیلی را پیش بینی کنند.
