اثربخشی بازیدرمانی والد - کودک بر پرخاشگری، اضطراب، و ترس اجتماعی کودکان دچار اختلال نافرمانی مقابلهای
نویسندگان
1 گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
doi
10.30487/jcp.2020.238724.1128چکیده
هدف پژوهش حاضر اثربخشی بازیدرمانی والد - کودک بر پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای بود. طرح پژوهش آزمایشی از نوع پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش را تمام دانشآموزان دختر با اختلال نافرمانی مقابلهای تشکیل دادند که در سال تحصیلی 1398-1399 در مدارس مقطع ابتدایی شهر تبریز مشغول به تحصیل بودند. تمام دانشآموزان مشغول به تحصیل بهصورت نمونهگیری خوشهای تصادفی دومرحلهای انتخاب شده و مقیاس درجهبندی اختلال نافرمانی مقابلهای توسط معلمان این مدارس روی تمامی دانشآموزان اجرا شد. پس از نمرهگذاری پرسشنامهها و غربالگری، تعداد 40 دانشآموز انتخاب شدند و بهصورت جایگزینی تصادفی در دو گروه 20 نفری قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای پرخاشگری شهیم، اضطراب اسپنس و همکاران و ترس اجتماعی ماسیا و همکاران استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آماری تحلیل کواریانس انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بازیدرمانی والد - کودک بر پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی دانشآموزان تأثیر دارد و باعث کاهش پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی در آنها میشود. بنابراین توجه به بازیدرمانی والد - کودک نقش مهمی در بهبود مشکلات روانشناختی کودکان دارد.