تحلیل کیفیت زندگی در فضاهای پیراشهری کلانشهر رشت

نویسندگان

1 استادیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

2 استادیار گروه جغرافیا ، دانشگاه پیام نور،تهران ،ایران

doi
10.22034/jpusd.2023.382492.1259
چکیده

امروزه شناخت دقیق و همه‌جانبه از وضعیت کیفیت زندگی در جوامع از ضروریات به شمارمی رود و لازمه تحقق این مهم نیازمند نگرش نظام‌مند می­باشد ازاین‌رو تحقیق حاضر باهدف  تحلیل کیفیت زندگی درمحلات عینک، نخودچر، پاسکیاب وسلیمانداراب ازمحلات حاشیه شهر رشت به انجام رسیده است. جامعه آماری در این تحقیق جمعیت محله‌های حاشیه‌نشین موردمطالعه در شهر رشت درسال 1395تشکیل می‌دهند که جمعیتی بالغ‌بر 82604 هزار نفر بودند و به روش نمونه‌گیری ساده ، 382 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب گردید. گردآوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی صورت گرفت. متغیرهای این تحقیق در ابعاد عینی و ذهنی به شاخص‌های (کالبدی، اقتصادی، اجتماعی - فرهنگی، زیست‌محیطی و روحی- عاطفی) تقسیم شدند و با استفاده از آزمون تی تست تک نمونه‌ای در نرم‌افزار spss موردتجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد میزان کیفیت زندگی در بعد کالبدی  با میانگین 486/32 و سطح معناداری 000/0.، همچنین میزان کیفیت زندگی در بعد اقتصادی و با میانگین 932/7 و سطح معناداری 000/ 0 ،میزان کیفیت زندگی در بعد اجتماعی با میانگین 613/32 و سطح معناداری 000/0 ، میزان کیفیت زندگی در بعد محیطی با میانگین 285/9 و سطح معناداری 000/0 و میزان کیفیت زندگی در بعد روحی-عاطفی با میانگین 496/11 و سطح معناداری 000/0 در محله‌های موردبررسی در سطح پایین‌تر از متوسط قرار دارند. نتیجه این مطالعه حاکی از این است که از دیدگاه ساکنان نواحی موردبررسی؛ این مناطق فاقد کیفیت زندگی مناسب می‌باشند.