ترکیبات پلیفنلی و اثرات ضد رادیکال هیدروکسیل عصارههای آبی و متانولی میوة خرما Phoenix Dactylifera L. کولتیوار دیری
نویسندگان
1 دکتر داروساز.مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
2 استادیار گروه فارماکوگنوزی.گروه فارماکوگنوزی دانشکدة داروسازی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی و ترکیبات طبیعی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
3 دکتر داروساز.مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: الگوی تغذیه و رژیم غذایی دارای تأثیرات مستقیم بر روی میزان سلامتی جوامع و گروههای خاص از بیماران میباشد. مواد غذایی دارای اثرات آنتیاکسیدانتی نقش بسیار اساسی در حفاظت در برابر بیماریهای دژنراتیو دارند. میوههای خرما در سراسر دنیا استفادة غذایی داشته و در ایران نیز قسمت مهمی از رژیم غذایی را تشکیل میدهند. رادیکال هیدروکسیل باعث ایجاد آسیبهای قابل توجه به DNA، پروتئینها و دیوارة سلول گشته و در نتیجه مرگ سلولی را ایجاد مینمایند. ترکیبات پلیفنل گیاهان دارای اثرات ضد رادیکال هیدروکسیل میباشند. روش بررسی: عصارههای متانولی و آبی از میوههای گیاه بهوسیلة روش ماسراسیون تهیه گردید. روش دزوکسیریبوز برای ارزیابی اثر ضد رادیکال هیدروکسیل مورد استفاده قرار گرفت. ترکیبات پلیفنلی گیاه بهروش فولن سیوکالتو تعیین مقدار گردید و بهمنظور تعیین مقدار ترکیبات فلاونوییدی و پروآنتوسیانینی از روش تعیین مقدار با اسپکتروفوتومتر UV استفاده گردید. یافتهها: میزان ترکیبات پلیفنلی، فلاونوییدها و پروآنتوسیانینهای عصارة متانولی و آبی بهترتیب معادل 77/3 و 42/17 میلیگرم تانیکاسید بر گرم عصارة خشک، 20/0 و 26/0 میلیگرم روتین بر عصارة خشک، 12/0 و 11/0 میلیگرم سیانیدین کلراید بر گرم عصارة خشک محاسبه گردید. میزان IC50 برای عصارة متانولی و آبی در روش دزوکسی ریبوز 76/0 و 99/0 میلیگرم بر میلیلیتر بهدست آمد. نتیجهگیری: عصارة متانولی و آبی اثرات مهارکنندگی رادیکال هیدروکسیل از خود نشان دادند. عصارة متانولی علیرغم اینکه حاوی مقادیر کمتری ترکیبات پلیفنلی بود، دارای اثرات مهارکنندگی رادیکال هیدروکسیل قویتری بود. میزان ترکیبات فلاونوییدی و پروآنتوسیانیدینی هر دو عصاره تقریباً مشابه بودهاند.