اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر اضطراب سلامت و همجوشی شناختی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید 19

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد، یزد، ایران.

2 کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی شهر، اصفهان، ایران.

3 کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد، یزد، ایران.

4 کارشناسی ارشد راهنمایی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی شهر، اصفهان، ایران.

doi
10.22038/mjms.2022.61326.3591
چکیده

مقدمه و هدف: پاندمی ویروس کووید-19 سبب ایجاد آشفتگی روان‌شناختی و هیجانی و بروز اضطراب در بسیاری از افراد جامعه شده است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر اضطراب سلامت و همجوشی شناختی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید- 19 انجام گرفت.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید- 19 شهر اصفهان در شش ماهه دوم سال 1399 بود. در این پژوهش تعداد 32 زن مبتلا به اضطراب کووید- 19 با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 16 زن). گروه آزمایش روان‌درمانی مثبت‌نگر را طی یک ماه در 8 جلسه 75 دقیقه‌ای به صورت آنلاین دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس اضطراب کووید-19 (علی‌پور و همکاران، 1398)، پرسشنامه اضطراب سلامت (سالکوکیس و وارویک، 2002) و پرسشنامه همجوشی شناختی (گیلاندرز و همکاران، 2010) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌نگر بر اضطراب سلامت و همجوشی شناختی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید- 19 تأثیر معنادار داشته (p<0/001) و توانسته منجر به کاهش اضطراب سلامت و همجوشی شناختی این زنان شود.