بررسی و مقایسۀ نیازهای انطباقپذیری خانوادههای شهری و روستایی کرمانشاه پس از موقعیت بحران
نویسندگان
1 استاد مشاوره، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.30487/jcp.2019.94238چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسۀ نیازهای انطباقپذیری خانوادههای شهری و روستایی بعد از موقعیت بحران انجام گرفت. خانوادههای ساکن در شهر سرپلذهاب و روستاهای دشت ذهاب که پس از زلزلۀ کرمانشاه همچنان در شهر و روستای خود ماندند و با شرایط منطقۀ سکونت خود انطباق یافتند، جامعۀآماری مطالعه را تشکیل دادند. برای انتخاب اعضای نمونه از شیوۀ تصادفی خوشهای استفاده شد و تعداد 380 خانواده از شهر سرپلذهاب برای نمونۀ پژوهش انتخاب شدند و در روستا نیز تعداد 5 روستا بر حسب تصادف انتخاب شدند و تعداد 300 خانوادة روستایی این پرسشنامه را تکمیل کردند. به منظور اندازهگیری متغیر نیازهای انطباقپذیری از پرسشنامۀ محققساخته با عنوان «انطباقپذیری خانوادهها» استفاده شد که دارای سه خردهمقیاس «خانواده»، «خردهمنظومۀ همسران»، «خردهمنظومۀ والد - فرزند» بود. در پژوهش حاضر، ضریب اعتبار پرسشنامه در گروه نمونۀ مورد مطالعه برابر با 868/0 بهدست آمد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد که تفاوتهای معنیداری در نیازهای انطباقپذیری بین خانوادههای شهری و روستایی وجود دارد. در خردهمقیاس خانواده، نیازهای امنیتبخشی و باورسازی در خانوادههای شهری نسبت به نیازهای خانوادههای روستایی در اولویت بیشتری بودند. در خردهمقیاس همسران، نیازهای واقعگرایانه زوجهای شهری بیشتر از نیازهای واقعگرایانه زوجهای روستایی بود. همچنین در خردهمقیاس والد - فرزند، تفاوت معناداری میان نیازهای خانوادههای شهری و روستایی یافت نشد. با توجه به نیازهای انطباقپذیری متفاوتی که در شهر و روستا وجود دارد، می توان در بستههای حمایتی پس از بحران، این نیازها را مورد توجه خاص قرار داد.