تأثیر چرخه ی یخ زدن - آب شدن بر مقاومت اتصال نمونههای بتنی تقویت شده به روشهای EBR و EBROG
نویسندگان
1 عضو هییت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان
2 کارمند شهرداری
doi
10.22034/23.1.10چکیده
در سالهای اخیر استفاده ی زیادی از مواد پلیمری برای تقویت تیرها، ستونها و دالها شده است و تحقیقات زیادی به صورت عددی و آزمایشگاهی انجام گرفته است؛ ولی اطلاعات کمی در مورد دوام و پایایی آنها در شرایط محیطی مختلف ارائه شده است. به همین منظور در این مقاله تأثیر یخ زدن و ذوب شدن بر مقاومت اتصال بتن-FRP بررسی شده است. نمونههای بتنی با ابعاد 150×150×350 میلیمتر با مقاومت فشاری 35 مگاپاسکال ساخته شد و بعد از تقویت به دو روش 1) نصب خارجی سطحی ([1]EBR) و 2) نصب خارجی سطحی روی شیار ([2]EBROG)، در شرایط محیطی قرار گرفتند. شرایط محیطی شامل 200 و 500 چرخهی یخ زدن- ذوب شدن میباشد. چرخهی یخ زدن-ذوب شدن با توجه به پیشنهاد استاندارد ASTM-C666 که دما به صورت متناوب از 18- تا 4+ درجهی سانتیگراد بالا رود و از دمای 4+ به 18- درجهی سانتیگراد کاهش یابد، انتخاب شد. بعد از خارج کردن نمونهها از شرایط محیطی از آزمایش برش مستقیم یک طرفه و نرمافزار GeoPIV استفاده شد. نتایج حاصل از تست برش مستقیم شامل مقاومت پیوند اتصال FRP به سطح بتن و نمودارهای بار-لغزش میباشد. نتایج نشان میدهد که روش EBROG به عنوان یک روش جایگزین بسیار مناسب نسبت به روش EBR میباشد؛ به صورتی که ظرفیت باربری این روش نسبت به روش EBR در شرایط محیطی استاندار آزمایشگاهی و شرایط محیطی مختلف در حدود دو برابر روش EBR میباشد. [1] Externally bonded reinforcement [2] Externally bonded reinforcement on groove