تأثیر چرخه ی یخ زدن - آب شدن بر مقاومت اتصال نمونه‌های بتنی تقویت شده به روش‌های EBR و EBROG

نویسندگان

1 عضو هییت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان

2 کارمند شهرداری

doi
10.22034/23.1.10
چکیده

در سال­های اخیر استفاده­ ی زیادی از مواد پلیمری برای تقویت تیرها، ستون­ها و دال­ها شده است و تحقیقات زیادی به صورت عددی و آزمایشگاهی انجام گرفته است؛ ولی اطلاعات کمی در مورد دوام و پایایی آن­ها در شرایط محیطی مختلف ارائه شده است. به همین منظور در این مقاله تأثیر یخ زدن و ذوب شدن بر مقاومت اتصال بتن-FRP بررسی شده است. نمونه­های بتنی با ابعاد 150×150×350 میلی­متر با مقاومت­ فشاری 35 مگاپاسکال ساخته شد و بعد از تقویت به دو روش 1) نصب خارجی سطحی ([1]EBR) و 2) نصب خارجی سطحی روی شیار ([2]EBROG)، در شرایط محیطی قرار گرفتند. شرایط محیطی شامل 200 و 500 چرخه­ی یخ زدن- ذوب شدن می­باشد. چرخه­ی یخ زدن-ذوب شدن با توجه به پیشنهاد استاندارد ASTM-C666 که دما به صورت متناوب از 18- تا 4+ درجه­ی سانتی­گراد بالا رود و از دمای 4+ به 18- درجه­ی سانتی­گراد کاهش یابد، انتخاب شد. بعد از خارج کردن نمونه­ها از شرایط محیطی از آزمایش برش مستقیم یک طرفه و نرم­افزار GeoPIV استفاده شد. نتایج حاصل از تست برش مستقیم شامل مقاومت پیوند اتصال FRP به سطح بتن و نمودارهای بار-لغزش می­باشد. نتایج نشان می­دهد که روش EBROG به عنوان یک روش جایگزین بسیار مناسب نسبت به روش EBR می­باشد؛ به صورتی که ظرفیت باربری این روش نسبت به روش EBR در شرایط محیطی استاندار آزمایشگاهی و شرایط محیطی مختلف در حدود دو برابر روش EBR می­باشد. [1] Externally bonded reinforcement [2] Externally bonded reinforcement on groove