مقایسۀ عوامل شخصیتی و دینداری درونی و بیرونی در نوجوانان با و بدون رفتارهای پرخطر
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی، تهران، ایران
3 استادیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران
doi
10.30487/jcp.2020.199960.1075چکیده
هدف از این پژوهش، مقایسۀ عاملهای شخصیتی و دینداری درونی و بیرونی نوجوانان با و بدون رفتارهای پرخطر بود. روش تحقیق حاضر از نوع پسرویدادی یا علّی-مقایسهای است. بدین منظور، نمونهای متشکل از 338 نفر از نوجوانان با رفتارهای پرخطر (168 نفر) و نوجوانان بدون رفتارهای پرخطر (170 نفر) بهصورت نمونهگیری در دسترس و مطابق با فرمول کوکران انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامۀ شخصیتی نئو فرم کوتاه (1985) و پرسشنامۀ جهتگیری دینداری آلپورت (1967) و پرسشنامۀ مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی بود. دادهها نیز با تحلیل واریانس یکطرفه (مانوا) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل واریانس یکطرفه نشان داد که بین عاملهای شخصیتی و دینداری درونی و بیرونی نوجوانان با و بدون رفتارهای پرخطر تفاوت معناداری وجود دارد (001/0). بنابراین، یکی از عوامل مرتبط با رفتارهای پرخطر، عامل شخصیتی و دینداری درونی و بیرونی نوجوانان است که نیازمند توجه بیشتر متخصصان این حوزه نسبت به این متغیرهاست.