تجارب زندگی دختران مجرد و غیرشاغلِ سی تا چهل ‏سالۀ شهر تهران

نویسندگان

1 گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران

2 گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران

doi
10.30487/jcp.2020.212816.1100
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی تجارب زندگی دختران غیر شاغل 30 تا 40 سال مجرد شهر تهران پرداخته است. این پژوهش با روش کیفی و از نوع پدیدارشناختی توصیفی صورت گرفته است. جامعۀ پژوهش دختران مجرد غیر شاغل 30 تا 40 سال شهر تهران بودند که از میان آن‌ها نمونه­ای شامل 17 دختر به­صورت نمونه­گیری مبتنی بر هدف در سال 1396 انتخاب شدند. روش جمع­آوری اطلاعات، مصاحبۀ نیمه­ساختاریافته بود. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش تحلیل محتوای هفت­مرحله­ای کلایزی استفاده شد. مضامین استخراج‌شده از مصاحبه­ها نشان داد کهفشارهای منفی و مثبت ناشی از تجرد در ابعاد فردی، خانودگی و اجتماعی را می­توان تقسیم­بندی کرد. طبق نتایج این پژوهش، تأخیر در ازدواج دختران بالای 30 سال باعث تجربه کردن استرس‌های گوناگونی در سطوح فردی، خانوادگی و اجتماعی می‌شود که ممکن است سلامت روانی فرد را با خطراتی مواجه سازد. نتایج دیگر این پژوهش حاکی از آن است که متأسفانه افسردگی و اضطراب یکی از پیامدهای تجرد بالای 30 سال در دختران است که بیکاری و نگاه منفی جامعه و اطرافیان به آن دامن زده است.