فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: ترمیم­های موقت باید قابلیت سیل حفرۀ دسترسی و جلوگیری از نشت باکتری را داشته باشند. هدف این مطالعه بررسی میزان نفوذ رنگ از مواد پرکردگی موقت شامل: زونالین، زمهریر، IRM و کلتوزول، به داخل کانال ریشه بود. روش بررسی: جهت انجام این تحقیق آزمایشگاهی، 120 دندان پره مولر سالم انتخاب گردید. پس از تهیة حفرة دسترسی، پاک­سازی و شکل­دهی کانال دندان­ها به روش  Step backو پرکردن آنها به روش پرکردن جانبی با استفاده از گوتاپرکا و سیلر AH26 انجام شد. سپس، دندان­ها به صورت تصادفی به 6 گروه 20 تایی تقسیم شدند، تاج دندان­های گروه اول تا چهارم به ترتیب با زونالین، زمهریر، IRM و کلتوزول ترمیم شد. گروه پنجم و ششم کنترل مثبت و منفی بودند. پس از نگه­داری ترمیم به مدت 48 ساعت در حرارت 37 درجه و رطوبت 100 درصد، نهایتاً نمونه­های مربوط به 6  گروه به مدت 72 ساعت در محلول جوهر ­هندی 10 درصد غوطه­ور شدند. پس از برش طولی دندان­ها میزان نفوذ رنگ در هر دو نیمة دندان توسط استریومیکروسکپ اندازه­گیری شد و از تست ANOVA جهت آنالیز آماری استفاده گردید. یافته­ها: کمترین میزان نفوذ رنگ، مربوط به گروه زونالین و بیشترین میزان مربوط به گروه کلتوزول بود. اختلاف موجود بین گروه­های (زونالین- زمهریر) و گروه­های (IRM - کلتوزول) معنادار نبود (5 0/0P >) نتیجه­گیری: در بین مواد مختلف با بیس ZOE، زونالین بهترین ماده به­عنوان مادۀ پرکردگی موقت و در مورد زمهریر به مطالعه­های گسترده­تری نیاز می­باشد. م ع پ 1390؛‌10(6): 605- 613